Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2020/5118 E. 2023/5650 K. – Taksirle Öldürme

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2015/345 E., 2015/1105 K. SUÇ : Taksirle öldürme HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1.Gaziantep 21.Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.11.2015 tarihli ve 2015/345 Esas, 2015/1105 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 85 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 3 yıl hapis cezası ile cezalyandıırlmasına, 22 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca 1/3 artırım yapılarak 4 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. 2. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 25.09.2020 tarihli onama görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın temyiz sebepleri; Lehe hükümlerin uygulanmasına, ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Yerel Mahkemenin Kabulü 1."... olay tarihinde sanığın, arkadaşı ...'un da yolcu olarak bulunduğu aracı ile seyir halinde giderken aracın kayması neticesinde aracın kontrolünü kaybederek logar kapağına çarptığı, sanığın aracının takla attığı, arkadaşı ...'un vefat ettiği, sanığın olay günü 161,2 promil alkollü olduğu, tarihli kaza tespit tutanağına ve bilirkişi raporuna göre, kazanın oluşumunda, araç sürücüsünün 2918 Sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 52/1-b maddesinde tanımlı "Araçların hızını teknik özelliği ile yol, hava ve trafik durumunun gerektirdiği şartlara uymamak" ihlal ettiği nedeniyle asli ve tam kusurlu bulunduğu, böylece sanığın üzerine atılı, bilinçli taksirle bir kişinin ölümüne sebebiyet verme suçunu işlediği, her ne kadar sanık suçlamayı kabul etmemiş ve aracı kendisinin kullanmadığını savunmuşsa da, yeminli tanık beyanı karşısında aşamalarda çelişki arz eden ve cezadan kurtulmaya yönelik olan savunmalarına itibar edilmesinin mümkün olmadığı kanaatine varılmış; Her ne kadar sanığın trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan da cezalandırılması talep edilmişse de; TCK 44. maddesi dikkate alındığında sanığın yalnızca bilinçli taksirle ölüme sebebiyet verme suçundan mahkum edilmesi gerektiği dikkate alınarak trafik güvenliğini tehlikeye sokmak suçundan dolayı karar verilmesine yer olmadığına dair hüküm kurulmuştur..." şeklindedir. 2.Sanık ..., kollukta, savcılıkta ve sorgu hakimliğindeki ifadelerinde aracı kendisini kullandığını ikrar etmiş ,mahkemedeki savunmasında ise aracı ölen arkadaşının kullandığını söyleyerek suçunu inkar etmiştir. 3.Tanık İbrahim Halil Kızıl beyanında: " Olay günü ... araç ile gelerek beni bulunduğum yerden aldı. Aracı İsmail kullanıyordu. Araç ile yolda giderken Sanko Park civarında ...'da araca bindi. Aracın arka koltuğuna oturdu. Sonra birlikte araç ile devam ettik. Yolda bira aldık. Otogarın orasında açık bir alanda üçümüzde bira içtik. Sonra oradan hareket ettik. Aracı İsmail kullanıyordu. Ben ön sağ koltukta Şerif ise de arka da oturuyordu. hava kararmıştı. Ancak zemin ıslaktı, İsmail önündeki aracı sollarken bir anda aracın kontrolünü kaybetti ve yoldan çıkarak karşı şeridi de geçerek yol kenarında ki beton zemine çarptık. Araç yaklaşık 100 km hız ile seyir halindeydi. Olay hakkında bilgim ve görgüm bundan ibarettir " şeklinde beyanda bulunmuştur. 4.Kaza tespit tutanağında ve bilirkişi raporunda ; sanığın idaresindeki otomobil ile 1.61 promil alkollü halde, hız limitinin 50 km/s olduğu meskun mahalde, gece vakti, aydınlatma olmayan, çizgi ile bölünmüş tek yönlü yolda seyir halinde iken direksiyon hakimiyetini kaybederek takla atması neticesinde, araçta yolcu olarak bulunan bir kişinin ölümüne asli ve tam kusurlu olarak neden olduğu şeklinde kusur raporu verilmiştir. 5. Ölenin yakınları katılan sıfatı ile davaya katılmışlardır. IV. GEREKÇE Olay tarihinde sanığın idaresindeki otomobil ile 1.61 promil alkollü halde, hız limitinin 50 km/s olduğu meskun mahalde, gece vakti, aydınlatma olmayan, çizgi ile bölünmüş tek yönlü yolda seyir halinde iken direksiyon hakimiyetini kaybederek takla atması neticesinde, araçta yolcu olarak bulunan bir kişinin ölümüne asli ve tam kusurlu olarak neden olduğu olayda, Mahkemenin kabul ve takdirinde bir isabetsizlik görülmemiştir. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Gaziantep 21.Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.11.2015 tarihli ve 2015/345 Esas, 2015/1105 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.12.2023 tarihinde karar verildi.