Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2020/1638 E. 2024/3311 K. – Özel Hayatın

MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2015/434 E., 2016/445 K. SUÇ : Özel hayatın gizliliğini ihlal HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama Yerel mahkemece sanık hakkında kurulan hükmün; sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde, 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü: Sanığın katılana ait çıplak görüntüleri yetkisiz üçüncü kişi veya kişilere izlettirdiği iddiası nedeniyle zamanaşımı süresi içerisinde mahallinde karar verilebileceği mümkün görülmüştür. I. HUKUKÎ SÜREÇ Yerel mahkemece sanık hakkında özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 134/1, 134/1-2, 53/1. maddeleri uyarınca 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca sanık müdafiinin temyiz isteminin reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiinin temyiz sebepleri; suç tarihinin yanlış belirlendiğine, görüntülerin sanıktan zorla alındığına, atılı suçu işlemediğine, lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine eksik araştırma neticesinde hüküm kurulduğuna, resen görülecek nedenlerle hükmün bozulması gerektiğine ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Yerel mahkemece, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; katılanın rızası dışında cinsel ve fiziksel mahremiyetine ilişkin çıplak görüntülerini kaydeden sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 134/1. maddesindeki görüntü veya seslerin kaydedilmesi suretiyle özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan mahkumiyet kararı verilmiştir. IV. GEREKÇE VE KARAR Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla, sanık müdafiinin yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü bu kapsamdaki temyiz sebeplerinin reddine, ancak; Dosya kapsamına göre; mağdurun kayıt tarihindeki yaşı ve suç vasfının değişmesi ihtimali de göz önüne alınarak; sanığın arkadaşlık yaptığı katılanın çıplak görüntülerini katılanın rızası dışında kaydettiği iddia ve kabulüne konu olayda; adli emanetin 2012/2251 sırasında kayıtlı suça konu görüntülerin alanında uzman bir bilirkişiye verilip ses ve görüntülerin tape ettirilip katılanın cinsel organlarının gözüküp gözükmediğinin, kayıttan haberdar olup olmadığına dair Yargıtay denetimine elverişli rapor düzenletilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken yeterli ayrıntı içermeyen 12.02.2016 tarihli bilirkişi raporuna dayanılarak yazılı şekilde hüküm kurulması, Kabul ve uygulamaya göre de; Sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 134/1. maddesine göre belirlenen temel cezanın eylemin kayıt yapılmak suretiyle gerçekleştiği gerekçesi ile artırım yapıldığı sırada uygulanan Kanun maddesinin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 232/6. maddesine aykırı davranılması, Gerekçeli karar başlığından "21.08.2012" olan suç tarihinin "04.11.2012" olarak gösterilmesi Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenlerle Ankara Batı 2. Asliye Ceza Mahkemesinin kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.06.2024 tarihinde karar verildi.