Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2020/1182 E. 2024/3484 K. – Kişisel Verileri

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2015/575 E., 2016/868 K. SUÇ : Kişisel verilerin kaydedilmesi HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Yerel mahkemece sanık hakkında kurulan hükmün; sanık müdafii ve şikayetçi vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde; Şikayetçi vekilinin temyiz istemi yönünden 25.02.2016 tarihli duruşmada 5271 sayılı CMK'nın 234/1-b maddesindeki hakları hatırlatılan şikayetçinin katılma isteğinde bulunmaması nedeniyle hükmü temyiz hak ve yetkisinin bulunmadığı, Sanık müdafiinin temyiz istemi yönünden 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Yerel mahkemece sanık hakkında kişisel verilerin kaydedilmesi suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 135/1, 43/2, 53/1. maddeleri uyarınca 1 yıl 15 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca sanık müdafiinin ve şikayetçi vekilinin temyiz istemlerinin reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Şikayetçi vekilinin temyiz sebepleri; usul ve yasaya aykırı karar verildiğine, ceza miktarına, sanık müdafiinin temyiz sebepleri; hukuka aykırı kaydetmeden bahsedilemeyeceğine, ticari olarak bilgilerin saklandığına, ceza miktarına, takdiri indirim uygulanmamasının hatalı olduğuna ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Yerel mahkemece, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; çağrı merkezi işleten sanığın şikayetçi ve mağdurlara ait kişisel veri kapsamında bulunan ad, soyad, adres, telefon numarası ve kredi kartı bilgilerini rızaları dışında kaydetmesi nedeniyle 5237 sayılı TCK'nın 135/1. maddesindeki kişisel verilerin kaydedilmesi suçundan mahkumiyet kararı verilmiştir. IV. GEREKÇE VE KARAR A) Şikayetçi Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden 25.02.2016 tarihinde vekilininde hazır olduğu duruşmada 5237 sayılı TCK'nın 234/1-b maddesindeki hakları hatırlatılan şikayetçinin, davaya katılma yönünde bir talebi olmaması karşısında, hükmü temyiz etme hakkı bulunmadığı anlaşıldığından, şikayetçi vekilinin temyiz isteminin, 1412 Sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince Tebliğbameye aykırı olarak oybirliğiyle REDDİNE, B) Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Yönünden Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, Afyonkarahisar 6. Asliye Ceza Mahkemesinin kararında sanık müdafii tarafından yukarıda ilgili bölümde öne sürülen tüm temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 01.07.2024 tarihinde karar verildi.