Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2020/11717 E. 2024/5828 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2014/77 E., 2016/178 K. SUÇ : Taksirle öldürme HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ Yerel Mahkemece sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62/1, 50/4-1.a, 52/2-4. maddeleri uyarınca 12.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca bozma kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın temyiz sebepleri; adli para cezasını ödeyecek gücü olmadığına, ölenin teyzesi olduğuna ve ölümünden dolayı çok üzüldüğüne, pişman olduğuna, beraat kararı verilmesi talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR Yerel Mahkemece, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; olay günü saat 22:50 sıralarında, sanığın sevk ve idaresindeki otomobil ile meskun mahal dışında gece vakti aydınlatma olmayan iki yönlü asfalt kaplama yolda seyir halindeyken, olay mahalline geldiğinde, aracının direksiyon hakimiyetini kaybederek yol-yapım çalışması olan mucurlu yola girdiği ve 7 metre yükseklikten Bitlis çayına düşmesi sonucu araçta yolcu olarak bulunan ...'in ölümüne neden olduğu, mahkemece hükme esas alınan Adli Tıp Kurumu Ankara Adli Tıp Grup Başkanlığı Ankara Trafik İhtisas Dairesi Başkanlığının 15.10.2014 tarihli raporuna göre, sanığın kazanın meydana gelmesinde tamamen kusurlu olduğu kabul edilmiş olup, Mahkemece sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62/1, 50/4-1.a, 52/2-4.maddeleri uyarınca 12.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE ve KARAR Taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde; TCK'nın 61/1. ve 22/4. madde ve fıkralarında yer alan ölçütlerden olan failin kusuru, meydana gelen zararın ağırlığı, suçun işleniş biçimi ile suçun işlendiği yer ve zaman nazara alınmak suretiyle, aynı Kanunun 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerekirken, tamamen kusurlu olarak meydana getirdiği kaza sonucu bir kişinin ölümüne neden olan sanık hakkında, adalet ve hakkaniyet kuralları uyarınca cezada orantılılık ilkesi gözetilerek alt sınırdan uzaklaşmak suretiyle ceza tayini gerekirken, yazılı şekilde eksik cezaya hükmolunması ile sanık hakkında kurulan hükümde, 5237 sayılı TCK'nın 85/1. maddesi gereğince belirlenen cezanın aynı Kanun'un 62/1. maddesi gereği indirim yapılması esnasında tam gün sayısının 605 gün yerine 600 gün olarak hesaplanması sebebiyle, sonuç para cezasının 12.100,00 TL yerine 12.000,00 TL olarak eksik ceza tayini yapılması, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Mahkemece sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin hükümlerin uygulanmamasına yönelik kabul ve takdirinde isabetsizlik bulunmadığından tebliğnamede bu hususta bozma öneren görüşe iştirak edilmemiştir.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, sanığın yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü bu kapsamdaki ve yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

Hüküm fıkrasında 600 gün adli para cezası üzerinden sonuç ceza hesaplanmasına rağmen hükümde ayrıca 910 tam gün adli para cezası ibaresine yer verilmek suretiyle hükümde karışıklığa neden olunması,

Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenle Baykan Asliye Ceza Mahkemesinin kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği hüküm fıkrasının (5) numaralı bendinde yer alan " 910 tam gün sayısı" ibaresinin hükümden çıkarılması suretiyle hükmün, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 30.10.2024 tarihinde karar verildi.