Yargıtay · 12. Ceza Dairesi

Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2020/10094 E. 2024/5936 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
12. Ceza Dairesi
Esas No
2020/10094
Karar No
2024/5936
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2014/403 - 2016/24 SUÇ : 2863 sayılı Kanuna aykırılık HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan kurulan hükmün sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

Yapılan yargılama sonunda, 08.05.2012 tarihli karar ile sanığın 2863 sayılı Kanunun 74/1-1. cümle, 5237 sayılı TCK'nın 62, 5271 sayılı CMK'nın 231/5. maddeleri uyarınca 1 yıl 10 ay 15 gün hapis ve 50.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, anılan kararın 13.07.2012 tarihinde kesinleştiği, daha sonra sanığın 23.01.2014 tarihinde kasten yaralama suçunu işlediği sabit kabul edilerek, Isparta 3. Sulh Ceza Mahkemesinin 01.04.2014 tarihli ilamı ile mahkûmiyetine hükmedildiği, anılan hükmün 17.09.2014 tarihinde kesinleştiği, ihbar üzerine yeniden ele alınan dosyada, 5271 sayılı CMK'nın 231/11. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasına karar verildiği anlaşılmış ise de;

1. derece doğal sit alanında gerçekleşen eylem nedeniyle suçtan zarar gören Çevre ve Şehircilik Bakanlığı adına Çevre ve Şehircilik İl Müdürlüğüne dava ihbar edilmediğinden, 08.05.2012 tarihli hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının usulünce kesinleştiğinin ve beş yıllık denetim süresinin başlaması ile 5271 sayılı CMK'nın 231/8. maddesi uyarınca dava zamanaşımının durduğunun kabul olunamayacağı, bu durumda, sanık yönünden zamanaşımını kesen en son işlem sanığın savunmasının alındığı 13.04.2012 tarihli sorgu olup, 08.05.2012 tarihli hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı usulünce kesinleşmediğinden, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlendiği gerekçesiyle hükmün açıklanmasına dair 19.01.2016 tarihli kararın hukuki değerden yoksun bulunduğu anlaşılmakla;

Sanığa isnat edilen ve daha ağır bir suçu oluşturma ihtimali bulunmayan eylem, 2863 sayılı Kanunun 74/1. maddesinde yaptırıma bağlanmış olup, anılan suç, 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e maddesi uyarınca 8 yıllık zamanaşımına tabidir. Kesen nedenlerin varlığı halinde süre yeniden işlemekte ise de, zamanaşımını kesen en son işlem, 13.04.2012 tarihli sorgu olup, anılan tarihten itibaren 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e maddesinde öngörülen 8 yıllık zamanaşımı inceleme tarihinden önce gerçekleşmiş olmakla, dosya içeriği itibariyle de, 5271 sayılı CMK'nın 223/9. maddesindeki derhal beraat kararı verilmesini gerektirir şartlar bulunmadığından, hükmün, gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

1412 sayılı Kanunun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri gereğince sanık hakkındaki kamu davasının isteme aykırı olarak DÜŞMESİNE;

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 31.10.2024 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2020/10094, K. 2024/5936, T. 31.10.2024, www.arakarar.com/karar/yargitay-12-ceza-dairesi-2020-10094-e-2024-5936-k-36a0b8efb439