Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2018/3463 E. 2019/11145 K.

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi Suç : Taksirle Öldürme Hüküm : TCK'nın 85/1, 62/1, 50/4-1.a, 52/1-4. maddeleri gereğince mahkumiyet Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Sanık hakkında TCK'nın 85/1. maddesi gereğince temel cezanın 2 yıl 6 ay hapis cezası olarak belirlenmesi sonrasında TCK'nın 62. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapılarak cezanın "2 yıl 1 ay hapis cezası" yerine, "1 yıl 13 ay hapis cezası" olarak tayini ve neticeden paraya çevrilmesi sonucu cezanın "15.200 TL adli para cezası" yerine, "15.100 TL adli para cezası" olarak eksik şekilde tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Yapılan yargılamaya toplanıp karar yerinde gösterilen delillere mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin mahkeme tarafından maktulün müvekkilinin işçisi olup olmadığının araştırılmadığına, taşeron firmanın işçisi olduğu, müvekkilinin iş sahasında kazanın olmadığı, taşeron şirket yetkililerinin kusurlu olduğu, müvekkilinin kusurunun bulunmadığından beraatine karar verilmesinin gerektiğine, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 28/11/2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.