Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2017/8256 E. 2019/4010 K.

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi Suç : Taksirle yaralama Hüküm : TCK’nın 89/1, 2-b, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Mahkemenin “Sanığın geçmiş sabıkası ve bir daha suç işlemeyeceği yönünde olumlu kanat oluşamadığından CMK’nın 231. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına” şeklindeki gerekçesi yeterli görülmüş olup bu konuda bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir. Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın, kusurunun olmadığına, geri geri gittiği sırada hızının yavaş olduğuna yönelik temyiz itirazlarının reddine, ancak; Sanığın lehine olan tüm hükümlerin uygulanması talebine rağmen CMK'nın 230/1-d maddesine aykırı olarak, TCK'nın 51. maddesinin sanık hakkında uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması, Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA, 25/03/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.