Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2016/352 E. 2017/3394 K.

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi Suç : Taksirle öldürme Hüküm : Sanıklar hakkında ayrı ayrı beraat Taksirle öldürme suçundan sanıkların beraatlerine ilişkin hükümler, katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Sanıklar hakkında yüklenen suç açısından kusurlarının bulunmadığı, gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılanlar vekilinin temyiz itirazlarının reddine ancak; Hükmün gerekçesinde sanıkların kusursuz olduğu kanaatine varılarak haklarında beraat kararı verildiğinin kabulüne rağmen hüküm fıkrasında "suçun unsurlarının oluşmaması ” nedeniyle beraatlerine karar verilmesi, Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususta aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; hükmün 1. ve 2. fıkrasının tamamen hükümden çıkarılarak yerine “ Her ne kadar sanıklar hakkında TCK'nın 85/1. maddesi gereğince taksirle öldürme suçundan dava açılmış ise de yüklenen suç açısından sanıkların kusurunun bulunmaması nedeniyle CMK'nın 223/2-c maddesi uyarınca ayrı ayrı BERAATİNE” ifadesinin yazılması suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan beraate ilişkin hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 25/04/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.