Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2013/9674 E. 2013/29177 K.

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma Hüküm : TCK'nın 179/2, 62, 50/1-a, 52/4. maddelerigereğince mahkumiyet. Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Sanık hakkında, hüküm tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5728 sayılı yasayla değişik, CMK'nın 231. maddesinde düzenlenen, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının uygulanması konusunda olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemiş ise de, sanığın adli sicil kaydından, aynı suçtan almış olduğu bir adet mahkumiyetinin ve bir adet hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin ilamın bulunduğu anlaşılmakla, 5271 sayılı CMK'nın 231/5. maddesinin (a) bendindeki koşulun oluşmaması nedeniyle, bu husus bozma nedeni yapılmamıştır. İhbar üzerine kolluk kuvvetleri tarafından durdurulduktan sonra yapılan ölçümde 2.28 promil alkollü olduğu tespit edilen sanığın, almış olduğu alkolün etkisi ile güvenli sürüş yeteneğini kaybettiği ve dolayısıyla atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmesinde isabetsizlik bulunmadığı anlaşılarak yapılan incelemede; Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına ve oluşa göre, sanığın belirli bir nedene dayanmayan diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak; Hükmün esasını teşkil eden kısa kararda ve gerekçeli kararın hüküm kısmında, sanık hakkında temel cezanın tayini sırasında uygulama maddesi olan TCK'nın 179/3; bir gün karşılığı olarak takdir edilen adli para cezasının miktarının belirlenmesi sırasında TCK'nın 52/2. maddelerinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine, sanığa hükmedilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken, sanık hakkında belirlenen tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle TCK'nın 52/3. maddesine aykırı hareket edilmesi, Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, ancak, yeniden yargılama gerektirmeyen bu hususların aynı Kanunun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün temel cezanın belirlendiği birinci paragrafına “TCK’nın 179/3. maddesi yollamasıyla” ibaresinin yazılması; hükmün üçüncü paragrafındaki, “günlüğü” ibaresinden önce gelmek üzere “25 gün karşılığı ve TCK'nın 52/2. maddesine göre” ibaresinin ilave edilmesi ve hükümdeki diğer hususların aynen bırakılması suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 16.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.