Yargıtay · 12. Ceza Dairesi
Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2013/8688 E. 2013/28897 K.
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 12. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2013/8688
- Karar No
- 2013/28897
- Karar Tarihi
Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık Hüküm : Tüm sanıklar hakkında; 2863 sayılı Kanunun 67/2, 5237 sayılı TCK'nın 62/1, 52/2, 53 maddeleri uyarınca mahkumiyet 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanıkların mahkumiyetlerine ilişkin hüküm, sanıklar müdafileri ile mahalli Cumhuriyet Savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Sanıkların, fikir ve eylem birliği içerisinde hareket ederek, korunması gerekli taşınmaz kültür varlığı niteliğini haiz bir adet insan kabartmalı steli, alıcı kılığındaki kolluk görevlilerine gösterip satmaya çalışmak suretiyle üzerlerine atılı “kültür varlığı ticaretine aykırılık” suçunu işledikleri anlaşılmakla; Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıklar müdafilerinin, sanıkların atılı suçu işlediklerine dair somut deliller bulunmadığına, eksik inceleme ile karar verildiğine, lehe hükümlerin uygulanmadığına; mahalli Cumhuriyet Savcısının, taşınır kültür varlığının müzeye tevdine karar verilmesi gerekirken, idarenin takdir yetkisini kısıtlayacak şekilde müze adı belirtilmek suretiyle hüküm tesis edildiğine ilişkin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak; 1- Sanıklar hakkında tayin edilen temel hapis cezasından 5237 sayılı TCK'nın 62/1 maddesi uyarınca indirim yapıldıktan sonra 2'şer yıl 4'er ay 10'ar gün yerine 1'er yıl 16'şar ay 10'ar gün hapis cezasına hükmedilmesi, 2- Sanıklar hakkında tayin edilen adli para cezasının taksitlendirilmesine karar verilirken uygulanan kanun maddesinin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 232/6 maddesine muhalefet edilmesi, 3- 5237 sayılı TCK’nın 53/3 maddesi uyarınca sanıkların sadece kendi alt soyları üzerindeki velayet, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksun bırakılmalarına karar verilirken, hak yoksunluğu süresinin koşullu salıverilme tarihine kadar olması gerektiğinin gözetilmemesi, Kanuna aykırı olup, sanıklar müdafileri ile mahalli Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, bu hususların yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasının (A) bendinde yer alan ikinci alt bendindeki hapis cezası, “2'şer yıl 4'er ay 10'ar gün” olarak düzeltilip, beşinci alt bendinin başına, “5237 sayılı TCK'nın 52/4 maddesi uyarınca” ibaresi eklenip, yedinci alt bendi, “5237 sayılı TCK'nın 53/3 maddesi uyarınca, aynı Kanunun 53/1-c maddesinde belirtilen kişisel hak yoksunluğunun, sanıkların sadece kendi alt soyları üzerindeki yetkileri bakımından koşullu salıverilme tarihine kadar, diğer bentlerde belirtilen hak yoksunluklarının ise mahkum oldukları hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar uygulanmasına” şeklinde düzeltilip hükümdeki usul ve kanuna uygun bulunan sair hususların aynen bırakılmasına karar verilmek suretiyle hükmün isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 12/12/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.