Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2013/7134 E. 2013/29287 K.

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi Suç : Taksirle öldürme Hüküm : TCK'nın 85/1, 62, 53/6, 63. maddeleri gereğince mahkumiyet, sürücü belgesinin geri alınması Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Sanık müdafinin yüzüne karşı tefhim edilen hükmü 24/10/2011 tarihinde temyiz ettiği anlaşılmakla, temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edildiğinden tebliğnamedeki ret görüşüne iştirak edilmemiştir. Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafii ve katılan vekilinin, sair temyiz itirazlarının reddine, ancak; Olay tarihinde sanığın idaresindeki araçla seyir halinde iken direksiyon hakimiyetini kaybederek 22 cm yüksekliğindeki kaldırıma çıkıp yaklaşık 10 metre kadar kaldırımda ilerledikten sonra, önce kendisinden şikayeti bulunmayan yaya ..., daha sonra da ölene çarptığı olayda; sanığın tam kusurlu olduğunu kabul eden mahkemenin kabulünde isabetsizlik bulunmadığı ancak; taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK’nın 61/1. madde ve fıkralarında yer alan ölçütlerden olan failin taksiri, suçun işleniş biçimi ile meydana gelen zararın ağırlığı nazara alınmak suretiyle TCK’nın 3/1. maddesi uyarınca oluşan zararın ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerekirken, “suçun işleniş şekli, meydana gelen sonuç, sanığın kusur durumu, suçun işlenmesinden sonraki tutum ve davranışları ile suç saiki şeklindeki olaya uymayan" gerekçesiyle alt sınırdan ceza tayini, kanuna aykırı, Kabule göre de; 1-Sanığın geçmişi,sosyal ilişkileri, fiilden sonraki ve yargılama sürecindeki davranışları, cezanın sanığın geleceği üzerindeki olası etkisi ve suçun samimi ikrar ile pişmanlığı gerekçe gösterilerek TCK'nın 62. maddesinin uygulandığı halde, sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu ve suçun işlenişindeki özelliklere göre TCK'nın 50/1-a maddesi uyarınca takdiren adli para cezasına çevrilmesine yer olmadığına ve sabıkasız olup, dosyaya yansıyan olumsuz davranışı bulunmayan sanık hakkında "yargılama safahatında pişmanlık göstermeyip son celsede sadece katılandan özür dilemek şeklinde beyanda bulunmuş olması nedeniyle bu beyanı pişmanlık olarak kabul edilmeyip ayrıca bu nedenle sanığın ileride suç işlemekten çekineceği hususunda kanaat oluşmadığı şeklindeki gerekçeyle TCK'nın 51. maddesi gereğince takdiren cezanın ertelenmesine yer olmadığına karar verilerek çelişkiye düşülmesi, 2-Hakkında alt sınırdan temel ceza tayin edilen sanık hakkında sürücü belgesinin 1 yıl 8 ay süre ile geri alınmasına karar verilmesi, 3-Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 07/07/2009 tarih 2009/9-62-191 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. maddesinin (g) bendinde yer alan "failin güttüğü amaç ve saik" gerekçesine dayanılamayacağının gözetilmemesi, Bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafii ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 12.16.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.