Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2013/6705 E. 2013/28357 K.

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi Suç :Taksirle Öldürme Hüküm :TCK'nın 85/1, 22/3, 62, 53/6. maddeleri gereğince mahkûmiyet Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Olay günü gündüz saat 15:00 sularında açık havada, meskun mahal dışında, bölünmüş, tek yönlü, 7 metre genişliğindeki yüzeyi kuru, asfalt kaplama, eğimsiz düz yolda idaresindeki kamyonla, ters yönde seyir halinde bulunan sanığın, idaresindeki otomobille kendi şeridinde seyreden ölen sürücü ...'un aracına çarpması şeklinde gelişen ve bir kişinin ölümü, bir kişinin hayati tehlike geçirecek, vücudunda kemik kırığı meydana gelecek şekilde yaralanmasına neden olan sanığın eyleminde bilinçli taksirin yasal şartlarının gerçekleştiği, mahkemenin kabulünün de bu yönde olması karşısında, mağdur ...'nin şikayetten vazgeçmeye ilişkin beyanına hukuki değer izafe edilerek sanığın TCK'nın 85/2. maddesi yerine, 85/1. maddesi gereğince cezalandırılmasına karar verilmesi, hükmün üst dereceli mahkemece verilmesi ve aleyhe temyizin de bulunmaması gözetilerek bu husus bozma konusu yapılmamış; gerekçeli karar başlığında CMK’nın 232/2-c maddesi uyarınca suçun işlendiği zaman diliminin gösterilmemesi mahallinde tamamlanabilir eksiklik olarak kabul edilmiştir. Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin kusura, bilirkişi raporuna, bilinçli taksirin yasal şartlarının gerçekleşmediğine, sanık hakkında delil yetersizliğinden beraat kararı verilmesi gerektiğine, eksik incelemeye, sair nedenlere ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak; Sanığın gözaltında ve tutuklulukta geçirdiği sürelerin 5237 sayılı TCK’nın 63. maddesi uyarınca cezasından mahsubuna karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hüküm fıkrasına “sanığın gözaltında ve tutuklulukta geçirdiği sürelerin 5237 sayılı TCK’nın 63. maddesi uyarınca cezasından mahsubuna” cümlesinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 09.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.