Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2013/6253 E. 2013/27488 K.

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi Suç : Taksirle Öldürme Hüküm : TCK'nın 85/1, 62, 63. maddeleri gereğince mahkumiyet Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin eksik incelemeye, kusura, alt sınırdan uzaklaşılmasına ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak; 1- Olayda bir kişinin ölmüş ve bir kişinin yaralanmış olmasına ve yaralanan ...'nın sanıktan şikayetçi olmadığını beyan etmiş olmasına göre, sanığın eyleminin taksirle bir kişinin ölümüne neden olma suçunu oluşturduğu ve TCK'nın 85/1. maddesi uyarınca cezalandırılması gerektiğine karar verildiği halde, hükmün gerekçe ve kabul bölümünde "Sanık ...'ın TCK'nın 85/1. maddesi uyarınca cezası tayin edilirken, ehliyetsiz oluşu, taksirle bir kişinin ölümüne ve bir kişinin yaralanmasına sebebiyet vermesi, kusurunun ağırlığı dikkate alınarak..", denilmesi ve hüküm kısmında "Sanık ...'ın sabit görülen taksirle bir kişinin ölümüne,bir kişinin de yaralanmasına sebebiyet verme suçundan eylemine uyan TCK'nın 85/1. maddesi gereğince.." denilmek suretiyle hükmün karıştırılması, 2- Sabıkası ve duruşma tutanaklarına yansıyan olumsuz bir davranışı bulunmayan sanığın, duruşmadaki iyi hali lehine takdiri indirim nedeni kabul edilerek TCK'nın 62. maddesi uygulandığı halde, dosya içerisindeki 10.06.2009 tarihinde noterde düzenlenmiş ibranameye göre, müştekilerin maddi ve manevi tüm zararlarının karşılanması nedeniyle şikayetçi olmadıkları nazara alınmadan “suçun işleniş şekli, neticenin ağırlığı” şeklindeki yetersiz gerekçe ile hapis cezasının TCK'nın 50. maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine yer olmadığına karar verilmesi, 3- Gerekçeli karar başlığında suçun işlendiği zaman diliminin gösterilmemesi suretiyle CMK’nın 232/2-c maddesine aykırı davranılması, Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 02.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.