Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2013/5414 E. 2013/25882 K.

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi Suç : Taksirle yaralama Hüküm : TCK'nın 89/1, 89/2-b-e, 62, 51/1-3-7. maddeleri gereğince mahkumiyet Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafileri ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafilerinin kusura, hükmün açıklanmasının geri bırakılması gerektiğine ve eksik incelemeye, katılan vekilinin kusura ve eksik incelemeye ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak; 1- Aynı maddenin birden fazla fıkrasının ihlalinin söz konusu olduğu olayda, belirtilen hususun temel ceza tayininde dikkate alınması gerektiği gözetilmeden, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 89/1. maddesi gereğince verilen hapis cezasının, 89/2b-e maddesi gereğince birkez yarı oranında artırılması gerekirken, temel cezanın, önce 89/2-b maddesi gereği ½ oranında artırılıp, sonrasında bulunan ceza süreleri üzerinden 89/2-e maddesi gereğince ½ oranında artırım yapılmak suretiyle fazla ceza tayini, 2- Taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK’nın 61/1 ve 22/4. madde ve fıkralarında yer alan ölçütlerden olan failin kusuru, yaralanma derecesi, suçun işleniş biçimi ile suçun işlendiği yer ve zaman nazara alınmak suretiyle TCK’nın 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerekirken,somut olayda katılanın hayat fonksiyonlarına etki edecek, orta 3. derece kırıklı ve hayati tehlike geçirecek şekilde yaralandığı hususu dikkate alındığında, katılanın yaralanma derecesi gözetilerek, alt sınırdan uzaklaşılmak suretiyle hak ve nasafete uygun ceza tayin edilmesi yerine yazılı şekilde ceza uygulanması, Kanuna aykırı olup, sanık müdafilerinin ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 18.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.