Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2013/433 E. 2013/2739 K.

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi Suç : Taksirle yaralama Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 89/4, 62, 51, 51/3. maddeleri uyarınca mahkumiyet. Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine; ancak, Oluşa ve dosya kapsamına göre; yönetimindeki minibüsle, seyir yönüne yanan kırmızı ışığa rağmen durmayıp, kavşağa giriş yaparak, iki kişinin yaralanmasına sebebiyet veren ve 73 promil alkollü olarak ... kullandığı tespit edilen sanığın eyleminde bilinçli taksir koşullarının oluştuğu, tayin olunan cezasında bu nedenle TCK'nın 22/3. maddesi uyarınca arttırım yapılması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurularak, sanık hakkında eksik ceza tayini, Kabul ve uygulamaya göre de : 1- Taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'’nın 61/1 ve 22/4. madde ve fıkralarında yer alan ölçütlerden olan failin kusuru, meydana gelen zararın ağırlığı, suçun işleniş biçimi ile suçun işlendiği yer ve zaman nazara alınmak suretiyle TCK'nın 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerekirken, sanığın tam kusurlu olduğunun mahkemece de kabul edildiği somut olayda, alt sınır aşılarak hak ve nasafete uygun bir ceza tayini yerine, asgari hadden ceza tayin edilmesi, 2- Dosya içeriğine göre; adli sicil kaydı bulunmayan, suçunu ikrar ederek mahkemeye yardımcı olan, şikayetçilerin hastane masraflarını karşıladığı ve onlara yeni araba aldığı yönündeki savunması şikayetçi mağdurlar tarafından da doğrulanan, kişilik özellikleri olumlu değerlendirilerek cezasında takdiri indirime gidilen ve hükmolunan hapis cezası ertelenen sanık hakkında, CMK'nın 231/5. maddesinde düzenlenen “hükmün açıklanmasının geri bırakılması”na ilişkin hükmün uygulanması konusunda olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemesi, Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi uyarınca ceza miktarı yönünden sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 12.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.