Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2013/3545 E. 2013/23662 K.

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi Suç :Taksirle Yaralama Hüküm :TCK'nın 89/1, 89/2-b, 62/1, 52/1-4, 53/6. maddeleri gereğince mahkûmiyet Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin sair nedenlere ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak; 1.) Sanığın, soruşturma aşamasında alınan beyanında uzlaşmak istediğini bildirmesi ve müştekinin uzlaşmak istememesi nedeniyle uzlaşmanın sağlanamaması, hastane masrafı olarak katılana 100 TL ödediği katılanın beyanıyla da sabit olan sanığın, 02.12.2010 günlü oturumda, “katılanın zararı varsa gidermek isterim” şeklinde beyanda bulunduğu ancak katılan vekilinin 150.000 TL zararlarını bulunduğunu iddia ederek bu zararı gidermesini istediği, sanık müdafinin, sanığın sosyal ve ekonomik durumunun talep edilen fahiş miktarı ödemeye elverişli olmadığını ifade etmesi üzerine mahkemece, katılanın zararlarının giderilmemiş olması gerekçe gösterilerek hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmiş ise de; Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 03/02/2009 tarih ve 250-13 sayılı kararı da nazara alınarak zarar miktarının mahkemenin yapacağı basit bir araştırma ile belirlenerek, ödemesi için sanığa imkan tanınmasından sonra, hüküm tarihinde yürürlükte bulunan 5728 sayılı Kanunla değişik 5271 sayılı CMK'nın 231. maddesindeki "hükmün açıklanmasının geri bırakılması"na ilişkin düzenleme karşısında; suçun niteliği, hükmolunan cezanın türü gözetilip dosyada bulunan adli sicil kaydı da değerlendirilerek, sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi, 2.) Gerekçeli karar başlığında suçun işlendiği zaman diliminin gösterilmemesi suretiyle CMK’nın 232/2-c maddesine aykırı davranılması, Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 28.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.