Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2013/3327 E. 2013/22486 K.

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi Suç : Taksirle yaralama Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 89/1, 62, 52, 52/4, 53/6. maddeleri gereğince mahkûmiyet, sürücü belgesinin geri alınması Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Olay tarihinde sanık sevk ve idaresindeki kamyonu ile bulvar üzerinde seyrederken yaya geçidine geldiğinde, seyrine göre soldan sağa doğru yürüyerek geçmekte olan katılan ...'e çarptığı olayda; tam kusurlu olduğu kabul ve tespit edilen sanık hakkında, 5237 sayılı TCK'nın 22/4 ve 61. maddelerine göre temel cezanın belirlenmesi ve bireyselleştirilmesi şartları dikkate alınarak, temel cezanın tayini sırasında asgari hadden uzaklaşılması ve ayrıca; dosyadaki ... Devlet Hastahanesi'nin 26.02.2011 tarihli raporunda, katılanın sağ tibia-fibula kırığı oluşacak şekilde yaralandığı, ameliyat edilerek dizine vida takıldığı belirtildiği halde, TCK'nın 89/2-b maddesi gereğince cezada artırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın, olayda kusurunun bulunmadığına, eksik inceleme yapıldığına, ehliyetinin geri alınmasının haksız olduğuna ilişkin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak; 1) Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 07/07/2009 tarih 2009/9-62-191 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. maddesinin (g) bendinde yer alan "failin güttüğü amaç ve saik" gerekçesine dayanılamayacağının gözetilmemesi, 2) Sanık hakkında tam gün birim sayısı üzerinden hükmedilen cezanın 5237 sayılı TCK'nın 52/2. maddesi uyarınca adli para cezasına çevrilmesi gerekirken, uygulanan maddenin ilgili fıkrasının gösterilmemesi ve para cezasının taksitlendirilmesi sırasında taksit aralıklarının belirtilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 232/6. ve 5237 sayılı TCK'nın 52/4. maddelerine aykırı davranılması, Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden, temel cezanın belirlenmesinde gösterilen diğer gerekçeler yasal ve yeterli olduğundan, hüküm fıkrasının 1. bendindeki “amaç ve saiki” ibaresinin hükümden çıkartılması, 3. bendinde yer alan "5237 sayııl TCK'nın 52." ibaresinin "5237 sayılı TCK'nın 52/2" şeklinde değiştirilmesi ve 4. bendin ikinci satırındaki "uyarınca" kelimesinden sonra gelmek üzere "birer aylık aralarla" ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 03.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.