Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2013/293 E. 2013/19774 K.

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi Suç : Taksirle yaralama Hüküm : TCK'nın 89/1-2-b, 62, 52/2-4, 53/6. maddeleri uyarınca mahkumiyet Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hükme yönelik temyiz isteminin reddine dair ek karar, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Mahkemenin 11.06.2012 tarihli ek kararında 04.04.2012 tarihli hükmün nevi ve miktarı itibariyle temyizi kabil olmadığı belirtilerek sanığın temyiz talebinin reddine karar verilmiş ise de, hükümde 5237 sayılı TCK'nın 53/6. maddesi gereğince sürücü belgesinin geri alınmasına karar verildiğinden hükmün kesin olmadığı ve temyize tabi olduğu anlaşıldığından ek kararın kaldırılarak yapılan incelemede; Adli Sicil kaydı bulunmayan sanığın, atılı suç ile ilgili savunmasında katılanın maddi zararlarına karşılık olarak toplam 5.000,00 TL parayı katılanın babasına elden verdiğini, bu şekilde katılanın maddi zararını giderdiğini beyan etmesi, katılanın ifadesinde olay nedeniyle maddi zararının bulunmadığını beyan etmesi karşısında, katılanın söz konusu parayı katılanın babasına verip vermediği de araştırılmadan, suçtan kaynaklanan maddi zararın giderilmemiş olması gerekçesine dayanılarak eksik inceleme ile sanık hakkında CMK'nın 231/5. maddesi hükümlerinin uygulanmamasına karar verilmesi, Kabule göre de; Olayda tali kusurlu bulunan ve otomotiv sektöründe çalışan sanık hakkında temel cezanın alt sınırdan belirlenmesine rağmen güvenlik tedbiri olan sürücü belgesinin geri alınması tedbirinde sürenin dosya kapsamı ile bağdaşmayacak şekilde alt sınırdan uzaklaşılmak suretiyle belirlenmesi Kanuna aykırı olup, sanığın itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 11.09.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.