Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2013/2339 E. 2013/25181 K.

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi Suç : Taksirle yaralama Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 89/1, 2-b, 62/1, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet. Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK’nın 61/1 ve 22/4. madde ve fıkralarında yer alan ölçütlerden olan failin kusuru, suçun işleniş biçimi ile suçun işlendiği yer ve zaman nazara alınmak suretiyle TCK’nın 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerekirken, sanığın asli ve tam kusurlu olduğunun teknik verilere dayalı olarak mahkemece de kabul edildiği somut olayda, sanığın taksirinin yoğunluğu gözetilerek, alt sınır aşılarak hak ve nasafete uygun bir ceza yerine alt sınırdan ceza tayini ile; Sanık hakkında TCK'nın 89/1. maddesindeki seçenek cezalardan hapis cezasının tercih edilmiş olması karşısında TCK'nın 50/2. maddesinin amir hükmü uyarınca bu cezanın adli para cezasına çevrilemeyeceğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedenleri yapılmamıştır. Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın, kusuru olmadığına, kazaya kaldırım yerine yolda yürüyen katılanın neden olduğuna, kaldırımın daralmasına neden olan fiziki şartların bilirkişi raporunda değerlendirilmediğine, katılanın zararını giderdiğine ilişkin diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak; 1- Sanık hakkında tayin edilen temel cezanın, katılandaki kemik kırılması nedeniyle TCK'nın 89/2-b maddesi uyarınca artırımı sırasında, yapılacak artırım oranının, temel cezanın yarısı oranında yapılması gerekirken bir kat artırım yapılmak suretiyle fazla ceza tayini, 2- Hüküm fıkrasında sonuç cezanın 3000 TL adli para cezası olarak tayin edilmesine rağmen, adli para cezasının taksitlendirilmesi sırasında cezanın 500 TL olarak gösterilmesi suretiyle hükümde karışıklığa neden olması, Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, bu hususların yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasının temel cezanın, TCK'nın 89/2-b maddesi uyarınca, artırılmasına karar verildiği ikinci fıkrasındaki “bir kat” ibaresinin hükümden çıkarılarak yerine “yarısı oranında” ibaresinin, aynı paragraftaki “6 ay” ibaresinin hükümden çıkarılarak yerine “4 ay 15 gün” ibaresinin getirilmesi; bu değişikliğin sonucu olarak, cezanın takdiri indirim nedeniyle düşürülmesine karar verildiği üçüncü paragrafındaki “5 ay ibaresinin” hükümden çıkarılarak yerine “3 ay 22 gün” ibaresinin getirilmesine; hükmün adli para cezasına çevrilmesine karar verildiği altıncı paragrafındaki “3000.00 TL” ibaresinin hükümden çıkarılarak yerine “2240.00 TL” ibaresinin getirilmesine, adli para cezasının taksitlendirmesine ilişkin yedinci paragrafındaki “500 TL” ibaresinin tamamen hükümden çıkarılması ile, hükümdeki usul ve kanuna uygun bulunan sair hususların aynen bırakılmasına karar verilmek suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 11.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.