Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2013/20661 E. 2013/30274 K.

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi Suç : Hayvanın tehlike yaratabilecek şekilde serbest bırakılması, taksirle yaralama Karar-Hüküm: Hayvanın tehlike yaratabilecek şekilde serbest bırakılması suçundan: CMK'nın 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geribırakılmasıTaksirle yaralama suçundan: Düşme Hayvanın tehlike yaratabilecek şekilde serbest bırakılması suçundan sanık hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karar ve taksirle yaralama suçundan sanık hakkında açılan kamu davasının şikayetten vazgeçme nedeniyle düşmesine ilişkin hüküm, mağdur vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: A) Hayvanın tehlike yaratabilecek şekilde serbest bırakılması suçundan verilen karara yönelik temyiz isteminin incelenmesinde; Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının CMK'nın 231/12. maddesi uyarınca itiraz kanun yoluna tabi bulunduğu, aynı Kanunun 264. maddesi uyarınca kabul edilebilir bir başvuruda mercide yanılmanın başvuranın hakkını ortadan kaldırmayacağı nazara alınarak, mağdur vekilinin temyiz isteminin, itiraz mahiyetinde değerlendirilmesi suretiyle CMK'nın 264/2. maddesi uyarınca gereği merciince yapılmak üzere dosyanın incelenmeksizin mahkemesine iadesinin temini için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, B) Taksirle yaralama suçundan verilen hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesine gelince; CMK'nın 234/2. maddesi gereğince, suç tarihi itibariyle 18 yaşını ikmal etmemesi nedeniyle kendisine Baro tarafından vekil atanan 5 yaşındaki mağdurun kanuni temsilcisi olan babasının, 02.10.2012 tarihli oturumda, sanığa yönelik şikayetinden vazgeçtiği, aynı oturum hazır bulunan mağdur vekilinin de, tarafların barışmalarından dolayı davaya katılmak istemediklerini ifade ettiği, CMK'nın 237/1. maddesinde, mağdur, suçtan zarar gören gerçek ve tüzel kişiler ile malen sorumlu olanların, ilk derece mahkemesindeki kovuşturma evresinin her aşamasında hüküm verilinceye kadar şikayetçi olduklarını bildirerek kamu davasına katılabilecekleri belirtilmiş olup, aynı Kanunun 237/2. maddesinin, “Kanun yolu muhakemesinde davaya katılma isteğinde bulunulamaz. Ancak, ilk derece mahkemesinde ileri sürülüp reddolunan veya karara bağlanmayan katılma istekleri, kanun yolu başvurusunda açıkça belirtilmişse incelenip karara bağlanır.” hükmü de nazara alındığında, yerel mahkemece karar verilinceye kadar davaya katılma talebinde bulunmayan mağdur vekilinin, hükmü temyiz etme hakkı bulunmadığı anlaşıldığından, mağdur adına, vekilinin yaptığı temyiz isteminin, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi yollamasıyla halen yürürlükte bulunan 1412 Sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince isteme uygun olarak REDDİNE, 23.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.