Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2013/19283 E. 2014/330 K.

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi Suç : Taksirle yaralama Hüküm : TCK’nın 89/1-2-b, 62. maddeleri gereğince mahkumiyet Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü: Sanığın idaresindeki halk otobüsüyle meskun mahalde, geceleyin, aydınlatmanın mevcut olduğu tek yönlü yola tersten girip seyri sırasında karşıdan karşıya geçmekte olan yayaya çarparak yaralanmasına neden olduğu olayda, bilinçli taksirin unsurlarının oluştuğunun gözetilmemesi, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak; 1-Mağdurun olay sebebiyle hayati tehlike geçirip, duyularından veya organlarından birinin sürekli zayıflamasına neden olacak şekilde yaralanması karşısında, TCK'nın 89/1. maddesi gereğince belirlenen cezanın aynı Kanunun 89/2-a-e. maddesi yerine, 89/2-b maddesi ile artırılması, 2-Adli para cezasının belirlenmesinin dayanağı olan yasa ve madde numarasının yazılmaması, Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün 2. paragrafındaki "mağdurda kemik kırılması oluştuğundan" ifadesi çıkartılıp yerine "mağdurun hayati tehlike geçirip, duyularından veya organlarından birinin sürekli zayıflamasına neden olduğundan" yazılıp, aynı paragraftaki "89/2-b" ibaresi çıkartılıp, "89/2-a-e" yazılmak, adli para cezasının tayinine ilişkin 3. paragrafın başına "TCK'nın 52/2. maddesi gereğince" yazılmak suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 14.01.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.