Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2013/15616 E. 2013/28325 K.

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi Suç : Taksirle yaralama Hüküm : TCK'nın 89/4, 62/1, 50/1-a, 52/4. maddeleri gereğince mahkumiyet Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık ve mağdurlar vekilleri tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Yaşı küçük mağdurlar ... ve ...'nın kanuni temsilcileri ...ve ...'ın, 08.04.2009 tarihli oturumda, sanıktan şikayetçi olup, davaya katılmak istediklerine dair beyanlarına istinaden haklarında kendilerine asaleten, mağdurlara velayeten katılma kararı verilmiş, adı geçen katılanlar hükmü temyiz etmemiş iseler de, CMK'nın 234/2. maddesindeki zorunluluğa rağmen mahkemece barodan kendilerine vekil atanmamış olması nedeniyle davaya katılma haklarını kullanamayan mağdurların, aynı Kanunun 260. maddesi uyarınca katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar gören sıfatıyla temyiz haklarının bulunduğu kabul edilerek, Dairemizin 12.03.2013 tarihli tevdi kararı üzerine yerel mahkemece barodan atanan vekilleri aracılığıyla hükmü temyiz etmek suretiyle katılma iradelerini ortaya koyan mağdurların, CMK'nın 237/2. maddesi uyarınca davaya katılmalarına karar verilerek yapılan incelemede: Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık ve katılanlar vekillerinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine; ancak, Oluşa ve dosya kapsamına göre; ışık kontrollü kavşakta, kırmızı ışık yandığı için duruşa geçen araca arkadan çarpmak suretiyle kazaya sebebiyet veren çekici sürücüsü sanığın eyleminde bilinçli taksirin koşullarının oluştuğunun gözetilmemesi, Kabul ve uygulamaya göre de: 1- Taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1 ve 22/4. madde ve fıkralarında yer alan ölçütlerden olan failin kusuru, meydana gelen zararın ağırlığı, suçun işleniş biçimi ile suçun işlendiği yer ve zaman nazara alınmak suretiyle TCK'nın 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerekirken, sanığın tam kusurlu olduğunun mahkemece de kabul edildiği somut olayda, sanığın taksirinin yoğunluğu ve dört kişinin basit tıbbi müdahaleyle giderilebilir şekilde yaralandığı gözetilerek, alt sınır aşılarak hak ve nasafete uygun bir ceza tayini yerine, asgari hadden ceza tayin edilmesi, 2- Hükmün esasını teşkil eden kısa kararda ve gerekçeli kararın hüküm kısmında, sanığa hükmedilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken, sanık hakkında belirlenen tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle TCK'nın 52/3. maddesine ve bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktarın belirlenmesi sırasında uygulanan Kanun ve maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine aykırı hareket edilmesi, 3- Suçun niteliği, hükmolunan cezanın türü ve miktarı gözetilip, dosyada bulunan adli sicil kaydı da değerlendirilerek, sanık hakkında karar tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5560 sayılı Kanunun 23. maddesi ile değişik CMK'nın 231/5. maddesinde düzenlenen “hükmün açıklanmasının geri bırakılması”na ilişkin hükmün uygulanıp uygulanmaması konusunda bir karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, Kanuna aykırı olup, sanık ve katılanlar vekillerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 09.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.