Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2013/14952 E. 2013/24504 K.

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi Suç : Taksirle yaralama Uygulama : TCK'nın 89/4, 62, 50/1-a, 52/2, 52/4, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet, adli para cezası Temyiz Edenler : Sanık ve mağdur vekili

Taksirle yaralama suçundan, sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık ve mağdur vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Meydana gelen olayda basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralanan mağdur ...'nın suçtan doğrudan zarar gördüğü ve CMK'nın 260. maddesi uyarınca hükmü temyiz hakkının bulunduğu Baro tarafından atanan vekilinin de hükmü temyiz etmek suretiyle katılma iradesini ortaya koyması nedeniyle mağdurun 5271 sayılı CMK'nın 237/2. maddesi uyarınca davaya katılmasına, vekili Avukat ...'ın da katılan vekili olarak kabulüne karar verilerek yapılan incelemede; Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık ve katılan vekilinin eksik inceleme ile karar verildiğine ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak; Taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1 ve 22/4. madde ve fıkralarında yer alan ölçütlerden olan failin kusuru, meydana gelen zararın ağırlığı, suçun işleniş biçimi ile suçun işlendiği yer ve zaman nazara alınmak suretiyle TCK'nın 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerektiği gözetilmeden, kazanın oluşumunda asli ve tam kusurlu olan, mahkeme tarafındanda kusuru bu şekilde kabul edilen sanığın yönetimindeki aracıyla gece vakti, meskun mahalde hızlı bir şekilde seyrettiği sırada, önünde kendisiyle aynı istikamette seyreden motorsiklete arkadan çarptığı çarpma nedeniyle motorsiklette bulunan mağdur ... ile katılan ...'nın hayati tehlike geçirmeden basit tıbbi müdahale ile iyileşecek şekilde, katılan ...'nın ise hayati tehlike geçirip basit tıbbi müdahale ile iyileşemeyecek şekilde yaralanmalarına yol açtığı, sanığın kazadan sonra otomobili olay yerinde bırakarak kaçtığı, kazadan 2 gün sonra ifade vermeye geldiği, katılanların zararını gidermediği de gözetilerek, sanık hakkında temel ceza belirlenirken, 5237 sayılı TCK'nın 22/4 ve 61. maddelerindeki ölçütler de gözetilip, alt sınırdan uzaklaşılması gerektiği halde asgari hadden ceza tayini,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 05.11.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.