Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2013/1471 E. 2013/20657 K.

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi Suç : Taksirle yaralama Hüküm : TCK’nın 89/1,89/2-a,62/1,51 maddeleri uyarınca mahkumiyet, erteleme. Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanıklar müdafileri tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: 1- Sanık ... hakkındaki mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz incelemesinde: 5237 sayılı TCK'nın 22/4-5. fıkralarına göre taksirle işlenen suçtan dolayı verilecek cezanın, failin kusuruna göre belirleneceği ve birden fazla kişinin taksirle işlediği suçlarda, herkesin kendi kusurundan dolayı sorumlu olacağı ve cezalarının da kusura göre ayrı ayrı belirleneceği hükmü nazara alınmaksızın, asli kusurlu olan sanık ... ile tali kusurlu olan sanık ... hakkında aynı cezaya hükmedilmesi suretiyle, sanık ... hakkında asgari hadden ceza tayini aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıklar müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak; Güvenlik tedbiri olması nedeniyle kazanılmış hak oluşturmayacağından, 3 ay hapis cezasına mahkum edilen ve bu cezası ertelenen sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 51/3. maddesi uyarınca denetim süresi belirlenmemesi; Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün 5. paragrafına, “TCK'nın 51/3 maddesi gereğince, cezası ertelenen sanıklar hakkında 1 yıl denetim süresi belirlenmesine” ibaresinin eklenmesi suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 2- Sanık ...’un mahkumiyetine ilişkin hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesine gelince; Katılan ...’ın 15.02.2008 tarihli kolluk ifadesinde yaralanması olayı nedeniyle yalnızca işletmenin sahibi olan sanık ...’ten şikayetçi olduğunu beyan ettiği; 10.07.2008 tarihli duruşmada her iki sanıktan da şikayetçi olduğunu beyan etmesi karşısında, suç tarihi itibariyle sanık ... hakkındaki şikayet süresinin geçtiği nazara alındığında, bu durumun sanığın TCK’nın 89/5. maddesi uyarınca takibi şikayete tabi olan taksirle yaralama suçundan cezalandırılmasına engel oluşturacağı, TCK'nın 73. CMK'nın 223/8. maddeleri gereğince davanın düşmesine karar verilmesinde zorunluluk bulunduğu nazara alınmaksızın, sanığın mahkumiyetine karar verilmiş olması, Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden sanık ... hakkındaki davanın şikayet yokluğu nedeniyle 5237 sayılı TCK'nın 73 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞMESİNE, 18.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi