Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2013/14204 E. 2013/23501 K.

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık Hüküm : 2863 sayılı Kanunun 74/1, TCK'nın 62, 53, 54 maddeleri gereğince mahkumiyet 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanıkların mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanıklar müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Sanık ...'nun adli sicil kaydında bulunan, resmi evrakta sahtecilik suçuna ilişkin Aksaray Ağır Ceza Mahkemesi'nin 07/12/2004 tarih, 2003/399 Esas, 2004/355 Karar sayılı ilamının tekerrüre esas olduğunun ve hükmolunan hapis cezasının 5237 sayılı TCK'nın 58/6. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi ve yapılan kazı sonucunda kilisede meydana getirilen tahribat dikkate alınarak ceza tayininde alt sınırdan uzaklaşılmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Olay günü kolluk kuvvetleri tarafından saat 20:00 civarında yaya olarak ifa edilen devriye faaliyeti sırasında, geldikleri istikametten insan sesleri duyulduğu ve el feneri ışıklarının görüldüğü, yapılan yakın gözetlemede sanıkların ve haklarında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilen diğer iki sanık ile birlikte kilise istikametine devam ettikleri ve daha önceden oraya koymuş oldukları kazma ve kürekleri alarak içlerinden birini gözcü olarak bırakıp 5'inin içeride çalışmaya başladıkları, takibin gece saat 01:30'a kadar sürdüğü, kazı yapılan kilise içerisinde 3 adet sigara izmariti, bir adet sapsız el küreği, bir adet inşaat eldiveni, metre, 4 adet pet su, 1 adet mont, 1 adet pantolon, erimiş vaziyette 2 adet mum bulunduğu, 29/12/2005 tarihli ekspertiz raporunda, 1 adet sigara izmariti üzerine bulaşmış tükürük örneğinin sanık ...'tan alınan kan örneği ile genotipik olarak uyumlu olduğu, polis memuru bilirkişi tarafından tanzim edilen 11/06/2006 tarihli raporda, kazı yapılan yerin büyük kaya kütlesinin kuzeye bakan dibinde olduğu, kayanın önünün 210 cm derinlik, 140 cm eninde ve 6 m genişliğinde kazmak suretiyle kilise kapılarına ulaşılmış olduğu, içeriye emekleyerek girildiğinde 20 metrekarelik bir alanın bulunduğu, kapıların iç tarafındaki toprakların kürek vb bir alet ile alt üst edilmiş olduğunun belirlendiği anlaşılmakla, Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıklar müdafinin sübuta ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak; 1) 5237 sayılı TCK’nın 53/3 maddesi uyarınca, sanığın sadece kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksun bırakılmasına karar verilirken, hak yoksunluğu süresinin koşullu salıverilme tarihine kadar olması gerektiğinin gözetilmemesi, 2) Adli emanetin 2005/776 sırasında kayıtlı bulunan eşyaların müsaderesine karar verilirken emanet numarasının 2005/735 olarak gösterilmesi, Kanuna aykırı olup, sanıklar müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, bu hususlarin yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından 5237 sayılı TCK'nın 53/1-c maddesinin uygulanmasına ilişkin paragrafın çıkartılarak yerine, “5237 sayılı TCK'nın 53/3 maddesi uyarınca, aynı Kanunun 53/1-c maddesinde belirtilen kişisel hak yoksunluğunun, sanıkların sadece kendi alt soyları üzerindeki yetkileri bakımından koşullu salıverilme tarihine kadar, diğer bentlerde belirtilen hak yoksunluklarının ise mahkum oldukları hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar uygulanmasına” cümlesinin ve müsadereye ilişkin paragraftan “2005/735” ibaresinin çıkartılarak yerine “2005/776” ibaresinin yazılarak hükümdeki usul ve kanuna uygun bulunan sair hususların aynen bırakılmasına karar verilmek suretiyle hükmün isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 11/10/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.