Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2013/1252 E. 2013/19355 K.

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi Suç : Taksirle yaralama Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 89/1, 62/1, 51/1-3. maddeleri uyarınca mahkumiyet Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık ile mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık ile mahalli Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen sair itirazlarının reddine, ancak; 1-Olayda katılanın, vücudunda yaşam fonksiyonunu 2. derecede etkileyecek kemik kırığına sebep olacak şekilde yaralandığının anlaşılması karşısında, sanık hakkında TCK'nın 89/1. maddesi uyarınca tayin edilen temel cezanın anılan Kanunun 89/2-b maddesi uyarınca artırılması gerektiğinin gözetilmemesi, 2- Sanığın, 3.50 promil alkollü olarak, otomobili ile, 8 metre genişlikteki servis yolunda sanayi yönüne giderken kendisi ile aynı yönde giden bisikletli mağdura çarpması ile meydana gelen olayda, bilinçli taksirin uygulanma koşullarının oluştuğu düşünülmeden yazılı şekilde hüküm tesisi, 3-Hüküm fıkrasında alt hadden uzaklaşılarak ceza tayin edildiği belirtilmesine rağmen alt hadden ceza tayin edilmesi suretiyle hükümde çelişkiye düşülmesi, 4-Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 07/07/2009 tarih 2009/9-62-191 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. maddesinin (f) bendinde yer alan "kastın ağırlığı" gerekçesine dayanılamayacağının gözetilmeden hükmün gerekçesinde kastın ağırlığı ibaresine yer verilmesi Kanuna aykırı olup, sanık ile mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince tebliğnamedeki isteme uygun olarak BOZULMASINA, 09.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.