Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2013/1080 E. 2013/28323 K.

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi Suçlar : Cinsel taciz, özel hayatın gizliliğini ihlal Hüküm : TCK'nın 105/1, 62/1, 52/2-4; 134/2, 62/1, 51/1-3. maddeleri gereğince mahkumiyet

Cinsel taciz ve özel hayatın gizliliğini ihlal suçlarından sanığın mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Anayasa Mahkemesinin 07.10.2009 gün ve 27369 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanıp, yayımından itibaren bir yıl sonra 07.10.2010 tarihinde yürürlüğe giren, 23.07.2009 gün ve 2006/65 Esas, 2009/114 karar sayılı iptal hükmünün yürürlüğe girdiği tarihe kadar 5237 sayılı TCK'nın 50 ve 52. maddeleri ve 765 sayılı TCK hükümleri uyarınca doğrudan hükmedilip, başkaca hak mahrumiyeti içermeyen 2000 TL'ye kadar (2000 TL dahil) adli para cezalarına ilişkin mahkumiyet hükümleri 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı Kanunun 305. maddesi gereğince kesin nitelikte olup, 07.10.2010 ila 6217 sayılı Kanunun yürürlüğe girdiği 14.04.2011 tarihine kadar ise mahkumiyet hükümlerinin hiçbir istisna öngörülmeksizin temyizinin mümkün olduğu, 14.04.2011 ve sonrasında ise, doğrudan hükmedilen 3000 TL’ye kadar (3000 TL dahil) adli para cezalarının 5320 sayılı Kanunun Geçici 2. maddesi uyarınca kesin nitelikte olduğu anlaşılmakla; cinsel taciz suçundan 01.02.2011 tarihinde verilen 1500 TL'den ibaret mahkumiyet hükmünün temyiz edilebilir nitelikte olması nedeniyle, tebliğnamedeki, “cinsel taciz suçundan verilen kesin nitelikteki hükme yönelik temyiz isteminin reddine karar verilmesi” gerektiğine dair görüşe iştirak edilmeyerek, yapılan incelemede: Oluşa ve kabule göre, sanığın, evli olduğunu ve eşiyle aralarında ailevi sorunlar bulunduğunu bildiği katılana ısrarla arkadaşlık teklifinde bulunup, katılandan olumlu yanıt alamaması üzerine, 20.11.2007 günü, bir masa etrafında, başka bir erkekle yan yana oturduğunu gördüğü katılanın fotoğrafını çekip, elde ettiği fotoğrafı, katılanın eşine verdiği olayda; katılanın özel görüntüsünü, onun rızası dışında kaydeden sanık hakkında, TCK'nın 134/1-2. maddesinde tanımlanan özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan ayrıca mahkumiyet hükmü kurulması gerektiğinin gözetilmemesi; TCK'nın 61/1. maddesinde yer alan ölçütler nazara alınarak, aynı Kanunun 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiillerin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddelerde öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmedilmesi gerekirken, temel cezaların asgari hadden tayin edilmesi, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma sebebi sayılmamıştır. Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin sübuta ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin kısmen isteme uygun olarak ONANMASINA, 09.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.