Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2013/10118 E. 2013/22304 K.

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık Hüküm : 2863 sayılı Kanunun 67/2, 5237 sayılı TCK'nın 62, 50, 53/1, 58 maddeleri gereğince mahkumiyet 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Suçtan zarar gören Kültür ve Turizm Bakanlığı adına davaya katılma talebinde bulunulduğu ve bu talebe atfen “müşteki kurumun” katılan olarak kabulüne karar verildiği halde, gerekçeli karar başlığında İstanbul Gümrük Başmüdürlüğü'nün katılan olarak gösterilmesi, mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak kabul edilmiştir. Sanığın internet üzerinden, satmak amacıyla, 1 adet mermer kapaklı ostothek (bebek mezar taşı) ilanı verdiği anlaşılmakla, Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak; Dava konusu eser üzerinde üniversitelerin arkeoloji ve sanat tarihi kürsülerine mensup öğretim üyelerinden oluşan tarafsız bilirkişi kuruluna inceleme yaptırılarak, hali hazır durumu itibariyle bilim, kültür, din veya güzel sanatlarla ilgileri, 2863 sayılı Kanun kapsamında korunması gerekli taşınır kültür varlıkları olup olmadıkları, tasnif ve tescile tabi olup olmadıkları, bildirim zorunluluğu olan eserlerden olup olmadıklarının tespit edilmesi ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, dosyanın tarafı konumundaki Müze Müdürlüğü görevlilerinin düzenlemiş olduğu raporun hükme esas alınması, Kabule göre de; 1- Sanık hakkında belirlenen gün para cezası adli para cezasına çevrilirken, uygulanan kanun maddesinin, 5237 sayılı TCK'nın 52/2 yerine, TCK'nın 50 olarak gösterilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 232/6 maddesine muhalefet edilmesi, 2- 5237 sayılı TCK’nın 53/3 maddesi uyarınca, sanığın sadece kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksun bırakılmasına karar verilirken, hak yoksunluğu süresinin koşullu salıverilme tarihine kadar uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 02.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.