Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2012/8700 E. 2012/23287 K.

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi Suç :Taksirle yaralama ve trafik güvenliğini tehlikeye sokma Hüküm :Sanık ... Hakkında: TCK'nın 89/1, 89/2-b, 62/1,51/1-3 maddeleri gereğince mahkûmiyet Katılan sanık ... Hakkında: Taksirle yaralamasuçundan açılan kamu davasının 5237 sayılı TCK'nın 73/4 ve CMK'nın 223/1-8. maddeleri uyarınca düşmesi; TCK'nın 179/3-2, 50/1-a, 52/2 maddeleri gereğince mahkûmiyet Taksirle yaralama ve trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçlarından sanıklar hakkında kurulan mahkûmiyet ve düşme hükümleri sanıklar tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü: A) Katılan sanık ... hakkında taksirle yaralama suçundan kurulan düşme hükmüne ve trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan kurulan temyizin reddine ilişkin ek karara yönelik temyiz incelemesinde; 1-Taksirle yaralama suçundan 5237 sayılı TCK'nın 73/4 ve CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca verilen düşme kararına yönelik sanık ...'nun temyiz isteminin, katılan sıfatı almayan sanığın temyize yetkisi bulunmadığı anlaşıldığından 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 2-Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan 5237 sayılı TCK'nın 179/3-2, 50/1-a, 52/2 maddeleri uyarınca verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik katılan sanık ...'ün temyiz isteminin hükmün kesin olması nedeniyle reddine ilişkin Karacasu Asliye Ceza Mahkemesinin 13.05.2008 gün ve 2007/13 Esas, 2008/29 Karar sayılı ek kararında herhangi bir isabetsizlik bulunmadığından, verilen red kararının ONANMASINA, B) Sanık ... hakkında taksirle yaralama suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesine gelince; 1-Sanık hakkında TCK'nın 89/1. maddesi uyarınca temel ceza belirlenirken alt sınırdan ayrılmaya gerek olmadığının belirtilmesine karşın atılı suç için öngörülen cezanın alt sınırının 3 ay hapis olduğu gözetilmeksizin yazılı şekilde karar verilmesi, 2-Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun Dairemizce de benimsenen 07/07/2009 tarih 2009/9-62-191 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, taksirli suçlar açısından TCK'nın 61/1. maddesinin (g) bendinde yer alan "failin güttüğü amaç ve saik" kıstası uygulanamayacağından, temel cezanın belirlenmesinde gerekçe gösterilmesi, Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 07.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.