Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2012/4173 E. 2012/24751 K.

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi Suç : Taksirle Yaralama Hüküm : TCK'nın 89/1, 89/2-b, 62/1, 51/1-3, 53/6 maddeleri gereğincemahkûmiyet Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü: Gerekçeli karar başlığında CMK’nın 232/2-c maddesi uyarınca suçun işlendiği zaman diliminin gösterilmemesi mahallinde tamamlanabilir eksiklik olarak kabul edilmiş; UYAP ortamında temin edilen ve dosya içine konulan, sanığa ait sürücü belgesinin, suç tarihi itibariyle ve halen geçerli olduğu anlaşıldığından, sürücü belgesinin onaylı örneği getirtilmeden geri alma kararı verilmesi, bozma sebebi yapılmamıştır. Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın bir nedene dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak; 1-Adli Tıp Kurumu ... Şube Müdürlüğü'nün 23.02.2007 tarih ve 2514 sayılı raporunda, mağdurun olay sebebiyle yaşamını tehlikeye sokan bir durum olmaksızın, basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek ve omzunda çıkık oluşacak şekilde yaralandığının ve bu yaralanmanın hayat fonksiyonlarına etkisinin orta 2 derecede olduğunun belirtildiği, TCK'nın 89/2-b maddesinde kemik kırığının artırım nedeni olarak düzenlendiği, bu maddede çıkığa ilişkin bir düzenlemenin bulunmadığı, bu nedenle sanık hakkında TCK'nın 89/2-b maddesi uyarınca artırım yapılamayacağı gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulmak sureti ile sanık hakkında fazla ceza tayini, 2-Sanık ve katılanın beyanlarının alındığı 11.06.2008 günlü oturuma ait duruşma zaptının ilk sayfasının zabıt kâtibi tarafından imzalanmaması suretiyle CMK'nın 219/1. maddesine aykırı davranılması, Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 21.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.