Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2012/33181 E. 2013/31313 K.

İNCELENEN KARARIN; : Konya 5. Asliye Ceza Mahkemesi Suç :Taksirle yaralama ve trafik güvenliğini tehlikeye sokma Hüküm :TCK'nın 89/1, 62/1, 52/2-4 ve 179/2, 62/1, 50/1-a, 52/4. maddeleri gereğince mahkûmiyet Taksirle yaralama ve trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçlarından sanığın mahkûmiyetine ilişkin hükümler, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Olay tarihinde saat 05.00 sırasında, 190 promil alkollü sanık sevk ve idaresindeki araçla seyir halindeyken, sola dönüşte kırmızı ışık ikaz lambası ve tek yön trafik levhası bulunan Müze Alanı Caddesi kavşağından orta refüjle bölünmüş tek yönlü trafiğe açık Selimiye Caddesine ters yönde girmesi nedeniyle olay mahalli olan Aziziye Caddesi kavşağına da ters istikamette giriş yaparak, nizami şekilde kendi yolundan seyir halinde bulunan müşteki ...'nın yönetimindeki ... ile çarpışmaları sonucunda, sürücü ... ile aracında yolcu olan katılan ...'un basit tıbbi müdahale ile giderilebilir, diğer yolcu ...'ın ise ulna alt kırığı oluşacak şekilde yaralandıkları olayda; olay sonrası düzenlenen adli rapora göre 190 promil alkollü olarak, ikaz lambası ve trafik levhasına rağmen tek yönlü yola ters istikametten giriş yapan sanık hakkında bilinçli taksirin koşullarının oluştuğu ve 19.12.2006 günlü ve 5560 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı TCK'nın 89/5. maddesi hükmü nedeniyle, aynı Kanunun 89/1. maddesi kapsamında kalacak şekilde yaralanmalar dışındaki nitelikli yaralanma hallerinde mağdurların şikayetten vazgeçmelerinin, bilinçli taksir halinde geçerli olmadığı hususları dikkate alınıp, her ne kadar mağdurlar ... ile ... yargılama aşamasında sanık hakkındaki şikayetlerinden vazgeçmiş iseler de; mağdur ...'ın yaralanmasının TCK'nın 89/2-b kapsamında bulunması ve katılan ...'un da şikayetinin devam etmesi itibarıyla bilinçli taksirle iki kişiyi yaralama eylemi sübuta eren sanık hakkında temel cezanın TCK'nın 89/4. maddesi gereğince tayin olunup, aynı Kanun'un 22/3. maddesi gereğince artırım yapılması gerekirken, suçun nitelendirilmesinde yanılgıya düşülerek TCK'nın 89/1. maddesinin uygulanması suretiyle eksik cezaya hükmolunması, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın, mağdurların zararını karşıladığına ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi gerektiğine ilişkin diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak; Oluşa ve kabule göre; 190 promil alkollü olan sanığın sevk ve idaresindeki ... ile tek yönlü trafiğe açık yola ters istikametten giriş yapması sonucunda, nizami şekilde yolunda seyir halinde bulunan mağdur ...'nın kullandığı otomobille çarpışmaları sonucunda, şikayetten vazgeçen mağdur ...'ın kırık oluşacak, şikayeti devam eden katılan ...'un basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralandıkları olayda; sanığın eylemi ile TCK'nın 179/2. maddesinde düzenlenen tehlike suçu niteliğindeki trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçunun yanı sıra taksirle yaralama suçunun da oluştuğu, tehlike suçunun meydana gelen netice ile zarar suçuna dönüşmüş olması nedeniyle, yalnızca taksirle yaralama suçundan mahkumiyet kararı verilebileceği gözetilmeden, sanığın ayrıca trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan da cezalandırılmasına karar verilmesi, Kanuna aykırı olup, trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan verilen hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden trafik güveniliğini tehlikeye sokma suçundan mahkûmiyete ilişkin bölümün hükümden çıkartılarak yerine “Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan karar verilmesine yer olmadığına” ibaresinin yazılması suretiyle trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan verilen hükmün DÜZELTİLEREK, taksirle yaralama suçundan verilen hükmün ise doğrudan ONANMASINA, 27.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.