Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2012/30810 E. 2013/29540 K.

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma Hüküm : TCK'nın 179/3-2, 53/1 maddeleri gereğince mahkumiyet Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Sanık hakkında 16/12/2009 tarihinde işlediği trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçu nedeniyle Turgutlu Sulh Ceza Mahkemesi'nin 2010/268-2010/865 sayılı 18/05/2010 tarihli kararı ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği ve 5 yıllık denetim süresi öngörüldüğü, bu kararın 01/07/2010 tarihinde kesinleştiği, bu karardan sonra 22/01/2011 tarihinde işlediği aynı nitelikteki suç nedeniyle Turgutlu 2. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 2011/457-2011/926 sayılı 24/11/2011 tarihli kararı ile mahkumiyetine karar verildiği ve bu hükmün 27/12/2011 tarihinde kesinleştiği, 5 yıllık denetim süresi içerisinde suç işlediği gerekçesiyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilen dosyaya ihbarda bulunulduğu, bunun üzerine Turgutlu 1. Sulh Ceza Mahkemesince 19/07/2012 tarihli ek karar ile sanık hakkındaki hükmün açıklanmasına karar verildiği anlaşılmakla; Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın sair temyiz itirazlarının reddine, ancak; 5237 sayılı TCK'nın 50/3. maddesinde, daha önce hapis cezasına mahkum edilmemiş olmak koşuluyla, mahkum olunan otuz gün ve daha az süreli hapis cezasının aynı maddenin birinci fıkrasında yazılı yaptırımlara çevrilmesi zorunlu olduğu belirtilmiş olmasına karşın, dosyada bulunan adli sicil kaydına göre suç tarihinden önceye ilişkin herhangi bir sabıkası bulunmayan sanık hakkında tayin olunan 1 ay hapis cezasının aynı maddenin birinci fıkrasında yazılı seçenek yaptırımlara çevrilmemesi suretiyle, yazılı şekilde hüküm kurulması, Kabule göre de; 5237 sayılı TCK'nın 53/1-c maddesinde belirtilen velayet, vesayet ve kayyımlığa ait hizmette bulunmaktan yoksun bırakılma güvenlik tedbirinin aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca, sadece kendi alt soyu açısından koşullu salıverme süresine kadar uygulanabileceği, alt soy haricindeki kişiler yününden ise, yoksunluğun, hapis cezasının infazına kadar devam edeceğinin gözetilmemesi, Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 17/12/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.