Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2012/28895 E. 2013/24990 K.

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi Suç : Taksirle öldürme Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 22/3, 62/1. maddeleri gereğince mahkûmiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii, katılan vekili ve Mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin, sanığın kusurunun bulunmadığına, eksik inceleme yapıldığına, katılan vekilinin, sanığın olayda tamamen kusurlu bulunduğuna, eksik inceleme yapıldığına, cezanın yetersiz olduğuna ilişkin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak; 1) Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 07/07/2009 tarih, 2009/9-62-191 sayılı kararında da vurgulandığı üzere taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. maddesinin (g) bendinde yer alan “failin güttüğü amaç ve saik” gerekçesine dayanılamayacağının gözetilmemesi, 2) Olay günü saat 22.30 sıralarında, sürücü belgesi bulunmayan sanığın sevk ve idaresindeki motorlubisiklet ile ...'tan ...Köyü istikametine doğru seyri sırasında, ... Mahallesi olarak bilinen mevkiide, gidişine göre yolun sağından soluna geçmek isteyen yaya ...'e yolun kendisine göre sol şeridinde çarpması sonucunda yayanın öldüğü olayda; aynı gün saat 21.10 sırasında alkolmetre cihazıyla yapılan ölçümde her ne kadar sanığın 63 promil alkollü olduğu tespit edilmiş ise de; sanıktaki alkol düzeyinin bireysel farklılıkları da elimine edebilecek şekilde 100 promilden düşük olduğu, suç tarihinden yaklaşık 11 ay sonra 10.05.2010 tarihinde mahkemenin yaptığı keşif sırasında incelenen motorlubisikletin ön fren sisteminin zayıf ve sinyal lambalarının kırık olduğu şeklindeki tespitinin aradan geçen zaman nedeniyle olay anındaki teknik durumu yansıttığının kabul edilemeyeceği ve sürücü belgesi bulunmayan sanığın ... kullanmayı bildiği hususları birlikte değerlendirildiğinde; bilinçli taksir hükmünün uygulanma koşullarının bulunmadığı nazara alınmadan; 5237 sayılı TCK'nın 22/3. maddesi gereğince temel cezada artırım yapılmak suretiyle fazla ceza tayini,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 07/11/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.