Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2012/27482 E. 2013/24005 K.

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 179/3-2, 62, 58/6, 53. maddeleri gereğince mahkumiyet. Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak; 1-)Sanık hakkındaki tekerrüre esas alınan Fatih 1. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2005/1231 E. 2005/858 K sayılı ve 765 sayılı TCK’nın 456/4. maddesi gereğince doğrudan verilen adli para cezasına ilişkin kararının verildiği 19.7.2007 tarihinde yürürlükte bulunan, 5219 sayılı Yasa ile değişik 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 305/2. maddesinde "İki milyar liraya kadar (iki milyar dahil) para cezalarına dair olan hükümler temyiz olunamaz." şeklindeki düzenlemeye göre, ikibin Türk lirasına kadar olan para cezalarının kesin olması ve tekerrüre esas alınamayacak olmaları karşısında, sanığın sabıkasına esas önceki para cezasının 343,00 Türk lirası olduğu nazara alındığında, cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilemeyeceğinin gözetilmemesi, 2-)5237 sayılı TCK'nın 50/3. maddesi uyarınca, daha önce hapis cezasına mahkum edilmemiş bulunan 18 yaşını doldurmamış veya altmışbeş yaşını bitirmiş sanıkların kısa süreli, diğer sanıkların ise otuz gün ve daha az süreli hapis cezalarının aynı maddenin birinci fıkrasında yazılı yaptırımlara çevrilmesi zorunlu olup, adli para cezasına ilişkin sabıkası bulunan sanık hakkında tayin olunan kısa süreli 25 gün hapis cezasının aynı maddenin birinci fıkrasında yazılı seçenek yaptırımlara çevrilmesi zorunluluğu nazara alınmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi, Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince tebliğnamedeki isteme uygun olarak BOZULMASINA, 31/10/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.