Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2012/27050 E. 2012/23768 K.

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi Suç : Taksirle yaralama Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 89/4, 62/1, 52/2-4. maddeleri uyarınca mahkumiyet Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Kararın gerekçesinde, meydana gelen kaza sonucu kemik kırığı oluşacak şekilde iki kişi yaralanıp, mağdurlardan ...'nin sanığa yönelik şikayetinden vazgeçtiğinin kabul edilmesi ve bilinçli taksir koşullarının bulunmaması karşısında; sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 89/1 ve 89/2-b maddelerinde tanımlanan taksirle yaralama suçunu oluşturacağı gözetilmeden, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 89/4. maddesi uyarınca mahkumiyet hükmü kurularak gerekçeyle hükmün karıştırılması, Kabul ve uygulamaya göre: 1- Sanığın sabit görülen eylemine uyan ve 5560 sayılı Kanunun 1. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 61. maddesine eklenen 9. fıkra öncesindeki düzenlemeye göre suç tarihi itibariyle asgari haddi 5 gün karşılığı adli para cezası veya üç ay hapis cezası olan 5237 sayılı TCK'nın 89/1. maddesi uyarınca temel cezanın belirlenmesi yerine, sanık hakkında, asgari haddi altı ay hapis cezası olan 5237 sayılı TCK'nın 89/4. maddesi uyarınca, temel ceza 90 gün karşılığı adli para cezası olarak tayin edilip, aynı Kanunun 62/1. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılarak, 75 gün yerine, 135 gün karşılığı adli para cezasına hükmolunup, sonuç adli para cezası hesaplanırken, sanık hakkında belirlenen tam gün sayısı 112 gün olarak gösterilip, bir gün karşılığı olarak takdir edilen 20,00 TL ile çarpımı neticesinde sanığın 2.240.00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmek suretiyle sanığa fazla ceza verilmesi, 2- Sanık hakkında karar tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5560 sayılı Kanunun 23. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 231/5. maddesinde düzenlenen “hükmün açıklanmasının geri bırakılması”na ilişkin hükmün uygulanması konusunda olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemesi, Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olup, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 13.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.