Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2012/24967 E. 2013/17076 K.

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi Suç : Taksirle yaralama Hüküm : Beraat Taksirle yaralama suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü: Katılan küçükler ... ve ...'ın babası olan katılan ...'ın 05.12.2007 tarihli kolluk ifadesinde çocuklarının yaralanması nedeniyle sanıktan şikayetçi olduğunu beyan ettiği, 06.12.2007 tarihli kolluk ifadesinde ise, olay nedeniyle kimseden şikayetçi olmadığını beyan ettiği, mağdurların annelerinin de süresinde yapılmış bir şikayet başvurusu bulunmadığı, şikayet süresinin de geçtiği nazara alındığında, bu durumun sanığın TCK’nın 89/5. maddesi uyarınca takibi şikayete tabi olan taksirle yaralama suçundan cezalandırılmasına engel oluşturacağı, 07.12.2007 tarihli Cumhuriyet Savcısı huzurundaki ifadesinde ise sanıktan şikayetçi olduğunu beyan etmesinin, şikayetten vazgeçmeden vazgeçme niteliğinde olup bunun mümkün olmadığı ve TCK'nın 73. CMK'nın 223/8. maddeleri gereğince davanın düşmesine karar verilmesinde zorunluluk bulunduğu nazara alınmaksızın, sanığın beraatine karar verilmiş olması, Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden sanık hakkındaki davanın şikayet yokluğu nedeniyle 5237 sayılı TCK'nın 73 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞMESİNE, 21.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi