Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2012/24069 E. 2013/18982 K.

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi Suç : Taksirle öldürme Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62, 50/4-1a, 52/4. maddeleri gereğince mahkûmiyet Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve üst Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: 14.07.2010 tarihli oturuma katılan Cumhuriyet savcısının esas hakkındaki mütalaasından sonra aksine bir görüş bildirilmediği gibi, Cumhuriyet Başsavcılıklarının kül halinde görev yaptığı nazara alınarak, karar duruşmasında Cumhuriyet savcısından yeniden mütalaa istenmemesi ile hükmün açıklandığı 26.01.2011 tarihli celsede sanığın hazır bulunmaması ve 5271 sayılı CMK'nın 216/3. maddesinde hükümden önce son sözün hazır bulunan sanığa verileceğinin düzenlenmesi karşısında, sanık müdafinin esas hakkındaki savunmasından sonra katılan vekiline söz verilmesi akabinde duruşmanın bitirilmesi ve sanığa verilen adli para cezasının 2 yıl 6 ay hapis cezasından çevrilmesi nedeniyle yasal olanak bulunmadığı dikkate alınmadan, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilirken, katılanların zararının giderilmemesi hususunun gerekçe olarak belirtilmesi, sonuca etkili bulunmadığından, üst Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları yerinde görülmeyerek, bu hususlar bozma nedeni yapılmamıştır. Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin, sanığın asli kusurlu olmadığına, eksik inceleme yapıldığına, cezanın teşdiden verilmesi için neden bulunmadığına ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 11.07.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.