Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2012/23600 E. 2013/24985 K.

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi Suç : Taksirle öldürme Hüküm : Sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62/1, 53/6. maddeleri gereğince ayrı ayrı mahkûmiyet Taksirle öldürme suçundan sanıkların mahkûmiyetlerine ilişkin hükümler, mahalli Cumhuriyet savcısı ve sanıklar müdafileri tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: A) Mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz talebinin incelenmesinde; Mahalli Cumhuriyet savcılarının Asliye ceza mahkemesi kararlarını 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 310. maddesi gereğince tefhim tarihinden itibaren bir hatfa içinde temyiz etmeleri mümkün olup, 15.12.2009 tarihinde tefhim edilen hükme karşı 22.12.2009 tarihine kadar temyiz kanun yoluna başvurulması gerekirken, 28.01.2010 tarihinde yapılan temyiz istemi süresinde bulunmadığından mahalli Cumhuriyet Savcısının temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi yollamasıyla halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 310 ve 317. maddeleri uyarınca isteme uygun olarak REDDİNE, B) Sanıklar müdafilerinin mahkûmiyet hükümlerinin incelenmesinde ise; Gerekçeli karar başlığında, sanık ...'ın adının "..." olarak yanlış yazılması, mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım eksikliği olarak kabul edilmiş, olay günü saat 20.40 sıralarında, sanık ... sevk ve idaresindeki iş makinası ile Kumluca ilçesinden Beykonak yönüne seyir halindeyken olay mahallinde sol tarafa doğrultu değiştirdiği sırada, kendisiyle aynı istikamette arkasından seyreden sürücü belgesiz sanık ...'ın yönetimindeki motorlubisikletin devrilerek sürüklenip iş makinasının sol arka tekerine çarpması sonucunda; motorlubisiklette yolcu olarak bulunan ...'in öldüğü olayda; sanıklar hakkında asgari hadden uzaklaşılarak temel ceza tayin edilmesinde bir isabetsizlik görülmediğinden, tebliğnamedeki bu hususa ilişkin bozma düşüncesine iştirak edilmemiş ve olay tarihinde saat 23.02 sırasında alkolmetre ile yapılan ölçüme göre, 234 promil alkollü olduğu tespit edilen sanık ...'ın eylemini bilinçli taksirle gerçekleştirdiği gözetilip 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 22/3. maddeleri uyarınca hüküm tesisi yerine yazılı şekilde karar verilmesi, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık ... müdafiinin, bir nedene dayanmayan, sanık ... müdafiinin, lehe hükümlerin uygulanması ve cezanın ertelenmesi gerektiğine ilişkin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak; Sanık ...'ın suç tarihinde sürücü belgesi bulunmadığı halde, 5237 sayılı TCK'nın 53/6. maddesinin uygulanması, Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden, sanık ... hakkındaki (2) numaralı hüküm fıkrasının sürücü belgesinin geri alınmasına ilişkin 3. bendininin karardan çıkarılması suretiyle eleştiriler dışında sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün kısmen isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 07.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.