Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2012/23289 E. 2013/17554 K.

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi Suç :Trafik Güvenliğini Tehlikeye Sokma Hüküm :TCK'nın 179/2-3, 62, 53/1, 58/7. maddeleri gereğince mahkûmiyet Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Sanık hakkında Hekimhan Devlet Hastanesi Baştabipliğince düzenlenen 01.07.2010 tarihli adli rapor içeriğinde; fiziksel bakımdan ve koklamakla orta ileri derecede alkollü olduğunun, alkol düzeyinin 100-150 promil civarında olduğunun, genel beden travması nedeniyle düz çizgi testi yaptırılamadığının belirtilmesi, raporu düzenleyen doktorun duruşmada tanık sıfatıyla alınan beyanında; sanığın hastaneye getirildiğinde agresif tavırlar sergilediğini, 150 promil alkollü olduğunu, sol tarafının uyuştuğunu beyan ettiğini, sanığın bu alkol derecesi ile bilinç, algılama ve reflekslerinde azalma meydana geldiğini, mevcut alkol derecesi ile sanığın emniyetli ve güvenli bir şekilde ... sevk ve idare edemeyecek durumda olduğunu, kazanın sanığın aldığı alkolün etkisiyle meydana geldiğini ifade etmesi karşısında, tebliğnamede sanığın alkollü olup olmadığının tespit edilmemesi ve kazanın alkolün etkisiyle meydana geldiğine dair delil bulunmadığı yönünde bozma öneren görüşe iştirak edilmemiş; Gerekçeli karar başlığında CMK’nın 232/2-c maddesi uyarınca suçun işlendiği zaman diliminin gösterilmemesi mahallinde tamamlanabilir eksiklik olarak kabul edilmiştir. Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın alkollü olmadığına, ertelemeye, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, seçenek yaptırımlara çevirmeye, sair nedenlere ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak; Sanığın TCK’nın 53. maddenin (1) numaralı fıkrasının (c) bendindeki hak ve yetkileri kullanmak yönündeki yoksunluğunun, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından “koşullu salıverilme tarihine kadar” diğer kişiler yönünden ise, “hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar” karar verilmek gerektiği gözetilmeden 53. maddenin (3) numaralı fıkrasına aykırı davranılması, Kanuna aykırı olup hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, bu hususun yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümden 53. maddenin uygulanmasına ilişkin 6. bendin çıkartılarak yerine “Sanığın 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin 1. fıkrasının (a, b, d ve e) bentlerinde belirtilen haklardan aynı yasanın 53/2. maddesi gereğince hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına, 5237 Sayılı TCK'nın 53. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinde belirtilen haklardan ise, kendi alt soyu açısından aynı yasanın 53/3. maddesi gereğince koşullu salıverilme tarihine kadar, diğer kişiler bakımından 5237 sayılı TCK'nın 53/2. maddesi gereğince hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına,” ibaresinin eklenerek, hükümdeki usul ve kanuna uygun bulunan sair hususların aynen bırakılmasına karar verilmek suretiyle hükmün, isteme aykırı olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 26.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.