Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2012/17218 E. 2012/9500 K.

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi Suç : Taksirle yaralama Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 89/1-2-b-e, 62, 52/2-4. Maddeleri uyarınca mahkumiyet Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak; Sanığa atılı suçun suç tarihinde şikayete bağlı olmayıp, 5237 sayılı TCK'nın 89/5. maddesi uyarınca şikayete bağlı hale geldiğinin anlaşılması karşısında, CMK'nın 158/6. maddesi uyarınca tebliğnamedeki 1 nolu bozma düşüncesine iştirak edilemiştir. 1- 5237 sayılı TCK'nın 7/2, 5252 sayılı Kanunun 9/3. maddeleri uyarınca suçun işlendiği zamandaki Kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunun ilgili tüm hükümlerinin somut olaya ayrı ayrı uygulanması ve her iki kanuna göre hükmedilecek sonuç cezalar belirlendikten sonra sanığın lehine olan kanunun tespiti ile lehe kanunun bir bütün halinde uygulanması ve bu durumun hükmün gerekçesine yansıtılması suretiyle hüküm tesisi gerektiğinin gözetilmemesi, 2- Doktor raporlarından, katılanın hayati tehlike geçirmeden, kemik kırığı meydana gelmesi şeklinde yaralandığı gözetilmeden, sanık hakkında tayin edilen temel cezanın 5237 sayılı TCK' nın 89/2-e maddesi de belirtilmek suretiyle artırılması, Kanuna aykırı, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 09.04.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.