Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2011/361 E. 2011/421 K.

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi Suç : Taksirle yaralama Hüküm : 765 sayılı TCK’nın 459/2-son, 72; 647 sayılı Kanunun 4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Tayin olunan hapis cezasının suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olması nedeniyle uygulanan 647 sayılı Yasanın 4/1.maddesine göre para cezasına çevrilmiş olması, anılan maddenin 4.fıkrasının “uygulamada asıl mahkumiyet, bu madde hükümlerine göre çevrilen para cezası veya tedbirdir. Bu hükmün uygulanması kanun yollarına başvurmada engel teşkil etmez” şeklindeki düzenleme karşısında hükmün temyiz kabiliyeti bulunduğu anlaşılmakla temyiz isteminin reddine ilişkin 26.09.2008 tarihli ek karar kaldırılarak yapılan inceleme sonunda gereği düşünüldü: 1- 5237 sayılı TCK’nın 7/2, 5252 sayılı Kanunun 9/3. maddeleri uyarınca, suçun işlendiği zaman yürürlükteki Kanun ile sonradan yürürlüğe giren Kanunun ilgili tüm hükümlerinin somut olaya ayrı ayrı uygulanması, 765 sayılı Kanuna göre hükmolunan ceza ile 5237 sayılı Kanuna göre hükmedilecek ceza belirlendikten sonra sanığın lehine olan Kanunun tespiti ile lehe Kanunun bir bütün halinde uygulanması ve bu durumun gerekçeye de yansıtılması suretiyle hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi, 2-Hükümden önce yürürlüğe giren 5560 sayılı Kanunun 23. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'un 231. maddesinin "Hükmün açıklanmasının geri bırakılması"na ilişkin hükmü ile sanık müdafinin 10.04.2008 havale tarihli dilekçesinde sanığın lehine olan hükümlerin uygulanmasını talep etmesi karşısında, bu kapsamda bulunan 765 sayılı TCK’nın 59, 647 sayılı Kanunun 6. maddelerinin uygulanması konusunda olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemesi, Kanuna aykırı, sanık müdafinin temyiz itirazları bu nedenlerden dolayı yerinde görülmüş olduğundan hükmün istem gibi BOZULMASINA, 19.07.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.