Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2011/18701 E. 2012/10699 K.

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi Suç : Taksirle öldürme Hüküm : Beraat Taksirle öldürme suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm C.Savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Dosya içeriğine göre; Sağrıca köyü Kunduk mezrasında ikamet eden sanığın, ev işlerini yaptığı sırada, dışarıda oynamakta olan 10.08.2005 doğumlu kızı ...'ın, üzeri açık, kapısı bulunmayan, etrafına taş dizilmiş, tuvalet olarak kullanılan yerdeki 40*40 cm genişliğindeki foseptik çukuruna düşerek ciğerlerinin pis suyla dolup, solunum durması neticesinde öldüğü olayda; ölenin yaşı dikkate alındığında, sanığın bakım ve gözetim sorumluluğunu yerine getirmemekle kusurlu bulunduğu; ancak, meydana gelen neticenin münhasıran sanığın kişisel ve ailevi durumu bakımından artık bir cezanın hükmedilmesini gereksiz kılacak derecede mağdur olmasına yol açtığından, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 22/6 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/4. maddeleri gereğince ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerekirken, yasal ve yeterli olmayan gerekçelerle, sanığın beraatine karar verilmesi, Bozmayı gerektirmiş, C.Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olup, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA,bu hususun yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, “ sanığın bakım ve gözetim sorumluluğunu yerine getirmemekle 5237 sayılı TCK’nın 85/1 maddesinde tanımlanan taksirle öldürme suçunu işlediği sabit ise de, meydana gelen neticenin münhasıran sanığın kişisel ve ailevi durumu bakımından artık bir cezanın hükmedilmesini gereksiz kılacak derecede mağdur olmasına yol açtığı anlaşılmakla, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 22/6 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/4. maddeleri gereğince ceza verilmesine yer olmadığına” karar verilmek suretiyle, diğer yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 24.04.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.