Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2011/10219 E. 2012/22980 K.

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi Suç : 2863 sayılı kanuna aykırılık Hüküm : 1- Sanıklar ... ve ... hakkında; 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan beraat, 2- Sanık ... : Hakkı olmayan yere tecavüz suçundan 5237 sayılı TCK'nın 154/1, 62, 52/2, 53, 51. maddeleri gereğince mahkumiyet. 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanıkların beraatine ilişkin hüküm müşteki vekili tarafından; sanık ...'in hakkı olmayan yere tecavüz suçundan mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Suçtan doğrudan doğruya zarar gören ...'na dava ihbar edilmemiş ise de, 07.01.2009 tarihli yazı ile olayın adı geçen kurum temsilcisi Kayseri Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kurulu'na bildirildiği, bu nedenle fiilden haberdar olan müşteki kurumun yargılama sürecine davaya katılmadığı kabul edilerek, müşteki hazine vekilinin temyiz inceleme isteğinin 5320 sayılı Kanunun 8/1 maddesi gereğince yürürlükte bulunan CMUK'un 317. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak REDDİNE, Sanık ...'in temyiz istemine gelince; Sanığa verilen cezada 5237 sayılı TCK'nın 61. maddesi gereğince, suçun işleniş biçimi, sanığın şahsi, sosyal ve ekonomik durumu gözönüne alınarak para cezası yönünden asgari hadden uzaklaşıldığı, hükümde cezanın asgari hadden verildiğine dair ifade bulunmadığı anlaşılmakla; tebliğnamede bu yönden bozma öneren görüşe iştirak edilmemiştir. Gayri Menkul Eski Eserler Ve Anıtlar Yüksek Kurulunun 08.04.1977 gün ve A-423 sayılı kararı ile Soğanlı siti olarak, Kayseri Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kurulu'nun 05.08.1988 tarihli kararı ile tarihi-doğal sit sınırı olarak belirlenen alan içerisinde, müşteki ...'ın ölen annesi ... adına kayıtlı ... ili ... ilçesi, ... Köyünde 1344 parsel numaralı arazide bulunan doğal oyuğa, sanık ...'in saman dökmek suretiyle hakkı olmayan yere tecavüz ettiği dosya kapsamındaki olay yeri görgü tespit tutanağı, sanık savunması ve tanık beyanlarından anlaşılmakla; Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak; 5237 sayılı TCK'nın 53/1-c maddesinde belirtilen kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlığa ait hizmette bulunmaktan yoksun bırakılma güvenlik tedbirinin aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca cezası ertelenen hükümlü hakkında uygulanamayacağı gözetilmeksizin, sanıkların 5237 sayılı TCK'nın 53/1-c maddesindeki haklardan koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmalarına karar verilmesi, Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün hak yoksunluğu uygulamasına ilişkin bölümlerinin “Sanığın cezası ertelendiğinden, 5237 sayılı TCK'nın 53/3. maddesi uyarınca, aynı Kanunun 53/1-c maddesinde belirtilen kişisel hak yoksunluğunun, sadece kendi alt soyu üzerindeki yetkileri bakımından uygulanmasına yer olmadığına, diğer bentlerde belirtilen hak yoksunluklarının ise mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar uygulanmasına” cümlesinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün isteme aykırı olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 05.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.