Yargıtay 11. Hukuk Dairesi 2026/323 E. 2026/4522 K.

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi SAYISI : 2023/1757 Esas, 2025/1910 Karar BİRLEŞEN DAVA : İlk Derece Mahkemesinin 2022/97 E. sayılı dosyası HÜKÜM : Esastan ret İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi SAYISI : 2022/86 E., 2023/62 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı asıl ve birleşen davada davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA Davacı vekili asıl ve birleşen davada dava dilekçesinde; müvekkilinin 2020/... sayılı "....” ibareli marka başvurusuna, 2016/... sayılı “...” ibareli markanın sahipleri tarafından itiraz edilmesi üzerine başvurunun TÜRKPATENT Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu (YİDK) kararlarıyla nihai olarak reddedildiğini, markalar arasında benzerlik ve karıştırılma ihtimalinin bulunmadığını, başvurunun reddedildiği mal ve hizmetlerden yararlanacak olan tüketici kesiminin, yetişkin ve belli seviyede aydınlanmış, hatta uzmanlığı bulunan ortalama tüketici olduğunu ve markaları karıştırmayacağını, marka başvurusu kapsamında tescil edilmek istenen eser üzerindeki hakları kullanma yetkisinin müvekkiline ait olduğunu, davalı ...'in grafik bölümü yöneticisi olarak davacı şirket ile hizmet ilişkisi içerisinde bulunduğunu, itiraz edilen marka logosunun davalı tarafından davacı şirket için çizildiğini ileri sürerek 2022/M-634 sayılı YİDK kararının iptaline karar verilmesi talep etmiştir.

II. CEVAP 1.Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde; Kurum kararının hukuka uygun olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

2.Davalılar ... ve ... vekili cevap dilekçesinde, markaların asli unsuru "..." ibaresi nedeniyle ortalama tüketici nezdinde karıştırılacağını savunarak davanın reddini istemiştir.

3.Diğer davalı, davaya cevap vermemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile markalar arasında biçim, düzenleme ve tertip tarzı itibariyle görsel ve sesçil olarak ortalama tüketicileri iltibasa düşürecek derecede benzerlik bulunduğu, her iki taraf markasının asli ve belirleyici unsurlarının "..." olduğu, başvuru markasının reddedilen mallar/hizmetleri ile davalı markasının kapsamındakilerin aynı, benzer, ilişkili, bağlantılı mallar-hizmetler olduğundan emtia benzerliğinin de gerçekleştiği, ortalama düzeydeki tüketici kesiminin markaları karıştırabileceği gerekçesiyle asıl ve birleşen davanın reddine karar verilmiş, hüküm, asıl ve birleşen davada davacı vekili istinaf edilmiştir.

IV. İSTİNAF Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, hüküm, asıl ve birleşen davada davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ A. Dava ve Hukuki Nitelendirme Dava, davacının marka başvurusunun, davalı gerçek kişilerin itirazı üzerine reddine dair nihai Kurum kararının iptali talebine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 353/1-b(1) hükmü uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, asıl ve birleşen davada davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA, aynı Kanun'un 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 10.09.2026 tarihinde kesin olarak oy birliğiyle karar verildi.