Yargıtay · 11. Hukuk Dairesi

Yargıtay 11. Hukuk Dairesi 2025/1857 E. 2025/2842 K. – Hisse Devrinin

Konu: Hisse Devrinin Ve Ruhsatın İptali

Mahkeme
Yargıtay
Daire
11. Hukuk Dairesi
Esas No
2025/1857
Karar No
2025/2842
Karar Tarihi
Konu
Hisse Devrinin Ve Ruhsatın İptali

MAHKEMESİ : Konya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi SAYISI : 2024/693 Esas, 2025/85 Karar İLK DERECE MAHKEMESİ : Konya 1. Asliye Ticaret Mahkemesi SAYISI : 2020/567 E., 2024/95 K.

Taraflar arasındaki hisse devrinin ve ruhsatın iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince taraf vekillerinin istinaf başvurusu kabul edilerek İlk Derece Mahkemesince davanın esasına girilerek deliller toplanıp esas yönünden karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 353. maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinin (6) ncı alt bendi uyarınca dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine kesin olarak karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince 26.02.2025 tarihli ek karar ile temyiz dilekçesinin, 6100 sayılı Kanun’un 362. maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca kesin olduğu gerekçesiyle reddine karar verilmiştir.

Ek karar davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: Temyiz istemi; temyiz konusu kararın, 6100 sayılı Kanun’un 362. maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca kesin olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin temyiz dilekçesinin reddine yönelik Bölge Adliye Mahkemesinin 26.02.2025 tarihli ek kararına ilişkindir.

Bölge Adliye Mahkemelerinin, yargı çevresi içinde bulunan İlk Derece Mahkemelerine ilişkin olarak 6100 sayılı Kanun’un 353. maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinin (6) ncı alt bendi uyarınca verilen gönderme kararları, 6100 sayılı Kanun’un 362. maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca uyarınca kesin olup, temyiz edilemez.

Temyiz dilekçesinin reddine ilişkin 26.02.2025 Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek karar, yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan temyiz isteminin reddi ile söz konusu kararın onanması gerekir.

KARAR: Açıklanan sebeple; Bölge Adliye Mahkemesince verilen 26.02.2025 tarihli ek kararın ONANMASINA,

Bölge Adliye Mahkemesi kararına ilişkin temyiz talebinin kötüniyetle yapıldığı anlaşıldığından, 6100 sayılı Kanun'un 368. maddesi yollamasıyla aynı Kanunun 329. maddesinin ikinci fıkrası uyarınca temyiz talep eden davalı asılın takdiren 5.000,00 TL disiplin para cezası ile CEZALANDIRILMASINA,

Para cezasının İlk Derece Mahkemesince yerine getirilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

Temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına,

28.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2025/1857, K. 2025/2842, T. 28.04.2025, www.arakarar.com/karar/yargitay-11-hukuk-dairesi-2025-1857-e-2025-2842-k-3e7fa14551a3