Yargıtay · 11. Hukuk Dairesi

Yargıtay 11. Hukuk Dairesi 2024/2319 E. 2024/3876 K. – İhya

Konu: İhya

Mahkeme
Yargıtay
Daire
11. Hukuk Dairesi
Esas No
2024/2319
Karar No
2024/3876
Karar Tarihi
Konu
İhya

MAHKEMESİ : Adana Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi SAYISI : 2023/1424 Esas, 2023/1348 Karar HÜKÜM : Başvurunun esastan reddi İLK DERECE MAHKEMESİ : Adana 1. Asliye Ticaret Mahkemesi SAYISI : 2022/940 E., 2023/283 K. Taraflar arasındaki ihya davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir. Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle;kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkili Kurum tarafından dava dışı işçi Eyyüp Özdemir'e ödenen işçilik alacaklarının işçiyi bünyesinde çalıştıran alt işveren şirketlerden rücuen tahsili amacıyla Adana 2. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2021/746 E. sayılı dosyası ile rücuen tazminat davası açıldığını, mahkemece ilgili Ticaret Sicil Müdürlüğü'yle yapılan yazışmalarda dava dosyasında davalı sıfatına haiz ... ticari işletmesinin ticaret sicilinden terkin edilmiş olduğunun tespit edildiğini, bu tespit neticesinde davanın görüldüğü Mahkemece, müvekkiline ihya davası açılması için kesin süre verildiğini ileri sürerek ... ticari işletmesinin ihyasına karar verilmesini talep etmiştir. II. CEVAP Davalı vekili cevap dilekçesinde; müvekkili Kurum tarafından gerçekleştirilen işlemlerin hukuka ve mevzuata uygun olduğunu, yasal hasım konumunda olan müvekkilinin yargılama giderleri ve vekâlet ücretinden sorumlu tutulmaması gerektiğini savunarak davanın reddini istemiştir. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile tacirin, bir ticari işletmeyi kısmen de olsa kendi adına işleten kişi olduğu, bu tanıma göre bir gerçek kişinin ticaret sicilinden işletmesini terkin etmiş olmasının, koşulları varsa kendisinin tacir sıfatına etkili olmadığı, bu durumda sağ olmakla hak ehliyetine sahip bulunan ihyası istenen gerçek kişi tacirin tekrar ticaret siciline kaydı için işbu ihya davasının açılmasında hukuksal yararın bulunmadığı gerekçesiyle davanın dava şartı yokluğundan usulden reddine karar verilmiştir. IV. İSTİNAF A. İstinaf Yoluna Başvuranlar İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur. B. İstinaf Sebepleri Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; işbu davayı açmakta hukuki yararlarının bulunduğunu, aski yöndeki kararda isabet bulunmadığını belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını istemiştir. C. Gerekçe ve Sonuç Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İlk Derece Mahkemesinin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle başvurunun esastan reddine karar verilmiştir. V. TEMYİZ A. Temyiz Yoluna Başvuranlar Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur. B. Temyiz Sebepleri Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde belirttiği hususları tekrar ederek kararın bozulmasını istemiştir. C. Gerekçe 1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, ticareti terk nedeniyle sicilden terkin edilen şahıs işletmesinin ihyası istemine ilişkindir. 2. İlgili Hukuk 1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri. 2. 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun (6102 sayılı Kanun) 547 ve geçici 7 nci maddeleri. 3. Değerlendirme 1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. 2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. VI. KARAR Açıklanan sebeple; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, Temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 14.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2024/2319, K. 2024/3876, T. 14.05.2024, www.arakarar.com/karar/yargitay-11-hukuk-dairesi-2024-2319-e-2024-3876-k-c3d7d1f7642a