Yargıtay · 11. Hukuk Dairesi

Yargıtay 11. Hukuk Dairesi 2024/1476 E. 2024/6703 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
11. Hukuk Dairesi
Esas No
2024/1476
Karar No
2024/6703
Karar Tarihi

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi SAYISI : 2020/1980 Esas, 2023/1689 K. HÜKÜM : Ret İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 2. ... ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi Bölge Adliye Mahkemesince bozmaya uyularak verilen karar davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: KARAR I. DAVA Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı şirket tarafından gerçekleştirilen 2017/38372 sayılı "nFİT" ibareli marka tescil başvurusuna yaptıkları itirazın, önce Markalar Dairesi Başkanlığı, sonrasında ise YİDK tarafından reddedildiğini, itirazlarının reddine dair YİDK kararının hukuka aykırı olduğunu, müvekkilinin "Fit" ibaresini ilk olarak 2000 yılında tescil ettirdiğini, "Fit" ibaresinin YİDK kararının aksine ayırt ediciliğinin düşük olmadığını, söz konusu ibarenin, YİDK kararında belirtildiği gibi "zinde, formda, sağlıklı" gibi bir anlamının bulunmadığını, Türk Dil Kurumu web sitesinde İngilizce kökenli olarak argoda "razı olma, ödeşme" şeklinde tanımladığını, davalının marka tescil başvurusunu, "fit" ibaresine ayırt ediciliği bulunmayan "n" harfini eklemek suretiyle oluşturduğunu, dava konusu başvuru ile müvekkili markaları arasında iltibas tehlikesinin bulunduğunu, başvurunun kötü niyetli olduğunu ileri sürerek TÜRKPATENT YİDK’in 2018-M-2168 sayılı kararının iptaline, 2017/38372 sayılı "nfit" ibareli markanın 29, 30, 32. sınıflarda bulunan tüm emtialar yer alan emtialar, 35. sınıfta bulunan emtialardan 29, 30, 32. sınıflarda yer alan emtialar ile 43. sınıfta bulunan "yiyecek ve içecek sağlanması'' emtiaları yönünden iptaline, tescili halinde hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmesini talep etmiştir. II. CEVAP 1.Davalı TÜRKPATENT vekili cevap dilekçesinde; Kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir. 2.Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; “fit” ibaresinin ayırt edici gücü oldukça düşük olmakla beraber, müvekkilinin davaya konu markası olan “nfit” markası başlı başına farklı bir marka olarak tescil edildiğini, müvekkiline ait marka olan “NFİT” gerek şekil ögeleriyle gerek anlam olarak gerekse de bütünsellik olarak, davaya mesnet gösterilen diğer “fit” ibareli markalardan oldukça farklı bir marka olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir. III. BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI Bölge Adliye Mahkemesince bozma ilamına uyularak yapılan yargılama neticesinde, davacının itirazına mesnet "FİT" asıl unsurlu markalar ile "nfit" ibareli başvuru arasında, fonetik ve görsel olarak bir bütün halinde bıraktıkları intiba itibariyle 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun (6769 sayılı Kanun) 6 ncı maddesinin birinci fıkrası anlamında karıştırılma ihtimalinin bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir. IV. TEMYİZ İNCELEMESİ 1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Dava, YİDK kararının iptali talebine ilişkindir. 2. İlgili Hukuk 1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri. 2.6769 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesinin birinci fıkrası. 3. Değerlendirme Dosyadaki yazılara, Bölge Adliye Mahkemesince 6100 sayılı Kanun'un 373 üncü maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir. V.SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacının temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, aynı Kanun'un 372 nci maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 23.09.2024 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2024/1476, K. 2024/6703, T. 23.09.2024, www.arakarar.com/karar/yargitay-11-hukuk-dairesi-2024-1476-e-2024-6703-k-b34e603608f0