Yargıtay 11. Hukuk Dairesi 2023/6460 E. 2024/7878 K.

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi SAYISI : 2021/2092 Esas, 2023/1374 Karar HÜKÜM : Esastan ret İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 2. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi SAYISI : 2020/155 E., 2021/133 K. Taraflar arasındaki kullanmama nedeniyle marka iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: KARAR I. DAVA Davacı vekili dava dilekçesinde; davalının farklı farklı sınıflarda marka tescilleri olmasına rağmen tescilli markalarını yoğun ve ciddi olarak kullanmadığını, 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu’nun (6769 sayılı Kanun) 9 uncu maddesinin birinci fıkrası ile bir marka ticareti yapılmasının önüne geçmeyi, marka sicilinin marka çöplüğüne dönüşmesini önlemeyi hedeflediğini, davalının markalarını kullanmasa dahi davacının “...” ibaresi ile marka başvurusu yaptığında kötü niyetle başvuruya itiraz ettiğini, davalının kullanmadığı markaları nedeni ile davacının marka tescilini sağlayamadığını ileri sürerek davalının 2008/23235 sayılı “... MERMER” markasının 19. sınıfta kayıtlı mal ve hizmetler bakımından kullanılmama nedeniyle iptalini talep etmiştir. II. CEVAP Davalı vekili cevap dilekçesinde; müvekkiline ait markaların kullanıldığını, tanınmış markanın aynı ya da benzerinin başka sınıfta tescil edilemeyeceğini, davacının kötü niyetle iptal istediğini savunarak davanın reddini istemiştir. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesince, kullanmama nedeni ile iptal davalarını kimlerin açacağı 6769 sayılı Kanun’un 26 ncı maddesinin ikinci fıkrasında “ilgili kişiler” olarak belirtildiği, ilgili kişiler kavramının çok fazla geniş ya da çok fazla dar olarak da tutulamayacağı, davacının ticari unvanının “... Piknik İthalat İhracat A.Ş.” olduğu, “...” ibareli 16, 4, 10, 8, 21, 24, 28. sınıflarda çok sayıda tescilli marka sahibi olduğu, her ne kadar bilirkişiler tarafından davacının bu emtialar bakımından davayı açmakta hukuki yararının bulunduğu belirtilmiş ise de, tarafların ortak olarak “...” markası ile faaliyet gösterdikleri, hem davacı şirketin hem de davalı şirketin dava dışı diğer markalarında 21. sınıf kapsamında tescilli “...” isimli marka sahibi oldukları, davacının 6769 sayılı Kanun’un 26 ncı maddesinin ikinci fıkrası kapsamında davayı açabilecek ilgili kişiler kapsamına girdiği, davalının sunduğu deliller ve tüm dosya kapsamı bakımından bilirkişinin ibraz ettiği 23.02.2021 tarihli raporda, davalının 2008/23235 numaralı markayı tescilli olduğu 19. sınıftaki bir kısım malların dışında kalan mallar bakımından kullanımının tespit edilemediği, davalının ticari faaliyet alanının özellikle kiremit emtiası ile ilgili olduğu, ilişkili emtialar yönünden kullanımın kabul edildiği, davanın tanınmışlık savunması varsa da tanınmış markaların da adına tescilli tüm markalarının tescilli olduğu mal ve hizmetler bakımından 6769 sayılı Kanun’un aradığı koşullarda kullanma zorunluluğunun bulunduğu, tanınmış markalara yönelik kullanma bakımından herhangi bir ayrıcalık tanınmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, davalı adına tescilli 2008/23235 numaralı “... MERMER“ ibareli markanın 19. sınıf kapsamındaki “beton, alçı, toprak, kil, kum, doğal taş, yapay taş, ahşap, plastik veya sentetik malzemeden yapılmış biçimlendirilmiş halde yapı/ inşaat/ yol yapımı malzemeleri” hariç olmak üzere diğer emtialar yönünden kısmen iptaline karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince istinaf edilmiştir. IV. BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI Bölge Adliye Mahkemesince, 6769 sayılı Kanun’un 9 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca tescil tarihinden itibaren beş yıl içinde haklı bir sebep olmadan tescil edildiği mal veya hizmetler bakımından marka sahibi tarafından Türkiye’de ciddi biçimde kullanılmayan ya da kullanımına beş yıl kesintisiz ara verilen markanın iptaline karar verileceği, tanınmış markalar yönünden ayrı bir düzenlemeye yer verilmediği, davacı ve davalı şirketin ticaret unvanlarının başındaki “...” ibaresinin ortak olduğu, davacının 6769 sayılı Kanun’un 26 ncı maddesinin ikinci fıkrası kapsamında davayı açabilecek ilgili kişiler kapsamına girdiği, bilirkişi incelemesi sonucu davalı adına tescilli markanın tescilli olduğu bir kısım mallarda kullanılmadığının tespit edildiği, raporun denetime elverişli olduğu gerekçesiyle taraf vekillerinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, karar davalı vekilince temyiz edilmiştir. V. TEMYİZ İNCELEMESİ 1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Dava, kullanmama nedenine dayalı marka iptali istemine ilişkindir. 2. İlgili Hukuk 1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri. 2.6769 sayılı Kanun'un 9 uncu ve 26 ncı maddeleri. 3. Değerlendirme Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı Kanun'un 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) numaralı alt bendi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir. VI. SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, aynı Kanun'un 372 nci maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 07.11.2024 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.