Yargıtay · 11. Hukuk Dairesi

Yargıtay 11. Hukuk Dairesi 2023/3499 E. 2023/3662 K. – Özel Denetçi

Konu: Özel Denetçi Tayini

Mahkeme
Yargıtay
Daire
11. Hukuk Dairesi
Esas No
2023/3499
Karar No
2023/3662
Karar Tarihi
Konu
Özel Denetçi Tayini

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 13. Hukuk Dairesi SAYISI : 2023/561 Esas, 2023/527 Karar HÜKÜM : Davanın kabulü İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 13. Asliye Ticaret Mahkemesi SAYISI : 2021/647 E., 2022/872 K. Taraflar arasındaki özel denetçi tayini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir. Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, İlk Derece Mahkemesince 02.12.2022 tarihli mahkeme kararının kesin olması nedeniyle istinaf talebinin reddine dair ek karar verilmiştir. Ek kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir. Kararın davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince 26.04.2023 tarihli ek karar ile verilen kararın kesin olduğu gerekçesiyle temyiz dilekçesinin reddine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararı, Yargıtayca duruşma istemli olarak davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne, dava, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin ikinci fıkrası gereğince miktar veya değer söz konusu olmaksızın duruşmalı olarak incelenmesi gereken dava ve işlerin dışında bulunduğundan duruşma isteğinin reddine karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: Temyiz istemi, temyiz edilen kararın kesin olduğu gerekçesiyle davacı vekilinin temyiz dilekçesinin reddine yönelik Bölge Adliye Mahkemesinin 26.04.2023 tarihli ek kararına ilişkindir. Özel denetçi tayin edilmesine ilişkin mahkemece verilen kararların, 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun (6102 sayılı Kanun) 440 ıncı maddesinin ikinci fıkrası uyarınca kesin olduğu belirtilmiş olup, mahkemece verilen bu karara ilişkin başvurulabilecek bir kanun yolu bulunmamaktadır. Temyize konu edilen kararın kesin nitelikte bulunduğu gözetilerek temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir. Temyiz dilekçesinin reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek karar yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan temyiz itirazının reddi ile söz konusu kararın onanması gerekir. KARAR: Açıklanan sebeple; Bölge Adliye Mahkemesince verilen 26.04.2023 tarihli ek kararın ONANMASINA, Bölge Adliye Mahkemesi kararına ilişkin temyiz talebinin kötü niyetle yapıldığı anlaşıldığından, 6100 sayılı Kanun'un 368 inci maddesi yollamasıyla aynı Kanun'un 329 uncu maddesinin ikinci fıkrası uyarınca temyiz talep eden davalı asılın takdiren 3.000,00 TL disiplin para cezası ile CEZALANDIRILMASINA, Para cezasının İlk Derece Mahkemesince yerine getirilmesine, Temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 12.06.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2023/3499, K. 2023/3662, T. 12.06.2023, www.arakarar.com/karar/yargitay-11-hukuk-dairesi-2023-3499-e-2023-3662-k-7938b90e3edf