Yargıtay 11. Hukuk Dairesi 2009/3039 E. 2010/9301 K.

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi Taraflar arasında görülen davada Antalya 1.Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 19.12.2008 tarih ve 2008/125 - 2008/691 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü: Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirketin ortağı, diğer davalının ise boşanma davası açtığı eşi ve ortağı olduğunu, boşanma davasının tazminat istemli olarak devam etiğini, davalı eşinin şirket müdürü olduğunu, şirket mallarını sattığını, gereksiz yere borçlandırdığını ileri sürerek, şirketin fesih ve tasfiyesini, mümkün olmadığı takdirde ortaklıktan ayrılmasına izin verilmesini talep ve dava etmiştir. Davalılar vekili, davacının şirketin kuruluş ve işleyişinde emek ve mesaisinin olmadığını, evrak üzerinde ortak olarak gözüktüğünü, maddi katkısının bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir. Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre, davalı şirketin iki ortaklı olduğu, evli olan ortakların boşanmalarına karar verildiği, ortaklığın devamını beklemenin mümkün olmadığı, TTK'nun 549/4. maddesinde belirtilen muhik sebebin oluştuğu gerekçesiyle, davanın kabulüne, şirketin fesih ve tasfiyesine, tasfiye memuru atanmasına karar verilmiştir. Kararı, davalılar vekili temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalılar vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalılar vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 01,55 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 27.09.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.